கவின், தன் பெற்றோர் அமுதா, இனியனுடன் புகழ்பெற்ற ‘சிங்கே ஊர்வலத்தைக்’ காண ஆர்வத்துடன் சென்றான்.
வண்ண விளக்குகளால் அலங்கரிக்கப்பட்ட பிரம்மாண்ட வாகனங்களை அவன் வியப்புடன் பார்த்தான்.
சீனர்களின் பிரம்மாண்ட டிராகன், சிங்க நடனம், மலாய்க்காரர்களின் கொம்பாங் இசை, இந்தியர்களின் சலங்கை ஒலியுடன் கூடிய அழகிய நடனம் என அனைத்தையும் தன் அப்பாவின் தோளில் அமர்ந்தபடி கவின் ரசித்தான்.
மிக உயரமான குச்சிகளில் நடந்து வந்தவர்கள் கவினுக்கு ஒரு சிறிய பொம்மையைப் பரிசளித்து அவனை ஆச்சரியப்படுத்தினர்.
ஊர்வலத்தின் முடிவில் சீன, மலாய், இந்தியக் கலைஞர்கள் அனைவரும் ஒன்றாகக் கைகோத்து நடனமாடியதைக் கண்ட கவின், சிங்கப்பூரின் ஒற்றுமையை உணர்ந்து மகிழ்ந்தான்.
நிறைவாக நடந்த கண்கவர் வாணவேடிக்கைகளை ரசித்த கவின், “ஒன்றுபட்டால் உண்டு வாழ்வு!” என்ற சிங்கப்பூர் மக்களின் ஒற்றுமையைப் பற்றிய அழகிய கனவுகளோடு மகிழ்ச்சியாக உறங்கச் சென்றான்.

