பள்ளி விடுமுறை வந்தது. கண்ணன் விளையாடப் பூங்காவிற்குச் சென்றான். அங்கே அவனுக்கு ஒரு பெரிய அதிர்ச்சி! பூங்கா முழுவதும் நிறைய குப்பைகள் கிடந்தன. புற்களுக்கு நடுவே பிளாஸ்டிக் பாட்டில்களும் காகிதங்களும் சிதறிக் கிடந்தன.
“ஐயோ! பூங்கா எவ்வளவு அசுத்தமாக இருக்கிறது!” என்று கண்ணன் வருத்தப்பட்டான். அப்போது, திடீரென்று “டிக்... டிக்...” என்று ஒரு சத்தம் கேட்டது. ஒரு புதருக்குப் பின்னால் இருந்து சிறிய ரோபோ ஒன்று வெளியே வந்தது.
அதன் கண்கள் நீல நிறத்தில் அழகாக மின்னின. கண்ணன் அதை ஆச்சரியமாகப் பார்த்தான். “நீ யார்?” என்று கண்ணன் கேட்டான். அந்த ரோபோ தலையை ஆட்டி ஒரு இனிய சத்தம் போட்டது.
“உன் பெயர் இனி ‘சுட்டி’!” என்று கண்ணன் சிரித்துக் கொண்டே சொன்னான். சுட்டி, பூங்காவைச் சுத்தம் செய்ய வந்திருப்பதை கண்ணன் புரிந்து கொண்டான்.
“சுட்டி, நானும் உனக்கு உதவி செய்கிறேன்!” என்று கூறி, சுட்டி வைத்திருந்த சாக்குப் பையில் குப்பைகளைப் போடத் தொடங்கினான்.
சறுக்கு மரத்தின் அடியில் கிடந்த மறுசுழற்சிப் பொருள்களை எடுத்து அதற்காக வைத்திருந்த நீல நிற மறுசுழற்சி பெட்டிக்குள் போட்டு, ‘சுற்றுச்சூழலைப் பாதுகாப்போம்’ என்று சொல்வது போல அது சத்தம் போட்டது.
“நன்றி சுட்டி! நாம் இருவரும் பூங்காவைச் சுத்தமாக்கி விட்டோம்,” என்றான் கண்ணன். கண்ணனும் சுட்டியும் நல்ல நண்பர்கள் ஆனார்கள். அந்தச் சுத்தமான பூங்காவில் இருவரும் மகிழ்ச்சியாக விளையாடினார்கள்!
நீதி: நாம் விளையாடும் இடங்களையும் நம்மைச் சுற்றியுள்ள இடங்களையும் எப்போதும் சுத்தமாக வைத்துக்கொள்ள வேண்டும்.

