மாணவர் முரசு
இ-பேப்பர்
ஓர் அடர்ந்த காட்டில், ஒரு பெரிய மரத்தின் உச்சியில் வசித்து வந்தது ஒரு குட்டிப் பறவை. அதன் பெயர் ‘சிறகு’. பெயருக்கு ஏற்றார்போலவே மிக அழகான, வண்ணமயமான சிறகுகளைக் கொண்டிருந்தது அது.
ஆனால், அந்த குட்டிப் பறவைக்கு ஒரு பெரிய பிரச்சினை இருந்தது. அதற்குப் பறக்க மிகவும் பயம்.
அதன் உடன்பிறப்புகள் தினமும் வானத்தில் உயரே பறந்து, மேகங்களைத் தொட்டு விளையாடி மகிழ்வர். ஆனால், ‘சிறகு’ மட்டும் மரக்கிளையிலேயே சோகமாக அமர்ந்திருக்கும்.
“நான் கீழே விழுந்துவிட்டால் என்ன செய்வது? என் சிறகுகள் என்னை தாங்கவில்லையென்றால் என்ன செய்வது?” என்ற பயமும், தன் மீதே நம்பிக்கையின்மையும்தான் அதற்குக் காரணம்.
ஒரு நாள் அம்மா பறவை ‘சிறகு’விடம் வந்தது.
“சிறகே! நீ ஏன் மற்றவர்களுடன் பறந்து விளையாடக்கூடாது?” என்று கேட்டது.
அதற்கு ‘சிறகு’, “அம்மா, எனக்கு பயமாக இருக்கிறது. என்னால் அவர்களைப் போல வேகமாகப் பறக்க முடியாது,” என்றது.
அம்மாப் பறவை அன்பாகச் சிரித்துக்கொண்டே சொன்னது:
“உனக்குள் இருக்கும் பலத்தை நீ நம்பும் வரை, உன் சிறகுகளுக்குப் பறக்கத் தெரியாது. விழுகிறோம் என்பதைவிட, எழுகிறோம் என்ற எண்ணமே உன்னை உயரே கொண்டு செல்லும்,” என்றது.
அன்று மாலை திடீரென ஒரு பலத்த காற்று வீசியது. மரக்கிளையில் அமர்ந்திருந்த ‘சிறகு’ நிலைதடுமாறி கீழே விழத் தொடங்கியது.
“அம்மா!” என்று அலறியபடி கண்களை மூடிக்கொண்டது ‘சிறகு’. கீழே விழப் போகிறோம் என்று நினைத்த அந்த நொடியில், அம்மாவின் ‘உன்னை நீ நம்பு!’ என்ற வார்த்தைகள் அதன் காதில் ஒலித்தன.
உடனே தன் பயத்தை ஓரமாக வைத்துவிட்டு, தன் முழு பலத்தையும் திரட்டி, மூடியிருந்த தன் அழகான சிறகுகளை விரித்து வேகமாக அடித்தது.
ஆச்சரியம்! ‘சிறகு’ கீழே விழவில்லை; காற்றைக் கிழித்துக்கொண்டு உயரே பறக்கத் தொடங்கியது.
மெதுவாகக் கண்களைத் திறந்து பார்த்தது ‘சிறகு’. அது தரையை நோக்கி விழவில்லை, வானத்தை நோக்கிப் பறந்து கொண்டிருந்தது. அதன் அனைத்து உடன்பிறப்புகளும் மகிழ்ச்சியுடன் அதனை வரவேற்றன. அன்று முதல், அந்தக் காட்டிலேயே மிக உயரமாகவும் வேகமாகவும் பறக்கும் பறவையாக ‘சிறகு’ மாறியது.
உன்னை நீ நம்பு: மற்றவர்களைப் பார்த்துப் பயப்படுவதைவிட, நம் திறமை மீது நாம் முழு நம்பிக்கை வைக்க வேண்டும்.
பயத்தை வெல்லுதல்: பயம் என்பது நாம் நினைக்கும் வரைதான். அதைத் தைரியமாக எதிர்கொண்டால் வெற்றி நிச்சயம்.
முயற்சியே வெற்றி: கீழே விழுந்துவிடுவோம் என்று பயந்து முயற்சியைக் கைவிடக் கூடாது; சிறகடிக்கும் வரைதான் வானமும் தூரம்!