மாணவர் முரசு
இ-பேப்பர்
முகிலன் மூன்றாம் வகுப்பு படிக்கும் மாணவன். அவனுக்கு மாலையில் நண்பர்களுடன் பந்து விளையாடுவது என்றால் மிகவும் பிடிக்கும்.
ஒருநாள் மாலை, முகிலன் விளையாடச் செல்வதற்காகத் தன் காலணிகளை அணிந்து கொண்டிருந்தான். அப்போது அவனது அப்பா வேலை முடிந்து வீட்டுக்குள் நுழைந்தார். அவர் முகம் மிகவும் சோர்வாகவும் வியர்வையாகவும் இருந்தது. கையில் கனமான பைகளை வைத்திருந்தார்.
முகிலன் உடனே விளையாடப் போவதை நிறுத்தினான். ஓடிச் சென்று அப்பாவின் கையிலிருந்த பைகளை வாங்கினான்.
“அப்பா, நீங்கள் மிகவும் களைப்பாக இருக்கிறீர்கள். உட்காருங்கள்,” என்று கூறிவிட்டு, சமையலறைக்குச் சென்று, தண்ணீர் கொண்டு வந்து கொடுத்தான்.
இதையெல்லாம் பார்த்த அப்பாவுக்குத் தன் சோர்வு நீங்கிவிட்டது. மகிழ்ச்சியுடன் முகிலனை அணைத்துக்கொண்டு, “நீ எவ்வளவு நல்ல பையன்! என் கஷ்டத்தைப் புரிந்து கொண்டாய்,” என்று பாராட்டினார்.
அன்று முகிலன் விளையாடச் செல்லவில்லை என்றாலும் தன் தந்தையைப் பேணிக் காத்தது அவனுக்குப் பெரிய மகிழ்ச்சியைத் தந்தது. ஔவையார் சொன்ன “தந்தை தாய்ப் பேண்” என்ற ஆத்திசூடியை அவன் செயலில் காட்டினான்.
கேள்விகள்:
Q1. முகிலன் எங்குச் செல்வதற்காகத் தயாராகிக் கொண்டிருந்தான்?
Q2. அப்பா வீட்டுக்கு வந்தபோது எப்படி இருந்தார்?
தொடர்புடைய செய்திகள்
Q3. அப்பாவைப் பார்த்ததும் முகிலன் என்ன செய்தான்?
Q4. அப்பா முகிலனிடம் என்ன சொன்னார்?
சிந்தனை வினாக்கள்
Q5. இந்தக் கதைக்கு ஏற்ற ஆத்திசூடி எது?
Q6. முகிலன் விளையாடப் போகாமல் அப்பாவுக்கு உதவியது சரியா? ஏன்?
Q7. உன் அம்மா அல்லது அப்பா சோர்வாக இருந்தால் நீ என்ன செய்வாய்?
விடைகள்:
Q1. முகிலன் நண்பர்களுடன் பந்து விளையாடச் செல்வதற்காகத் தயாராகிக் கொண்டிருந்தான்.
Q2. அப்பா மிகவும் சோர்வாக இருந்தார்.
Q3. அப்பாவின் கையிலிருந்த பைகளை வாங்கினான். அவரை உட்கார வைத்துவிட்டு குடிக்கத் தண்ணீர் கொடுத்தான்.
Q4. “நீ எவ்வளவு நல்ல பையன்! என் கஷ்டத்தைப் புரிந்து கொண்டாயே,” என்று பாராட்டினார்.
Q5. தந்தை தாய்ப் பேண்.
Q6. ஆம், சரிதான். விளையாட்டு எப்போது வேண்டுமானாலும் விளையாடலாம். ஆனால், பெற்றோர் சோர்வாக இருக்கும்போது அவர்களைக் கவனிப்பதுதான் முக்கியம். அதுதான் நல்ல பிள்ளைக்கு அழகு.
Q7. (மாணவர்கள் தங்கள் சொந்த பதிலைச் சொல்லலாம் - எ.கா: தண்ணீர் கொடுப்பேன், கால் அமுக்கி விடுவேன், தொந்தரவு செய்யாமல் இருப்பேன்).
நடைமுறையோடு ஒப்பிட்டுக் கூறுதல் (Connecting with Real Life):
ஒரு மரத்திற்கு எப்படி வேர் முக்கியமோ, அதுபோல நம் வாழ்க்கைக்கு நம் பெற்றோர்தான் ஆதாரம். வேர் இல்லாமல் மரம் வளராது. அதுபோல் பெற்றோர் இல்லாமல் நாம் இல்லை. இதைத்தான் ஔவையார் ‘தந்தை தாய்ப் பேண்’ என்று சொல்லிச் சென்றார்.
சூழல் 1: பள்ளியிலிருந்து வீடு திரும்பும்போது
வழக்கமான செயல்: பள்ளி முடிந்து வந்ததும் பையை வீசிவிட்டு தொலைக்காட்சி பார்ப்பது.
‘தந்தை தாய்ப் பேண்’ முறை: அம்மா அல்லது அப்பா தண்ணீர் கொடுத்தால், அதை வாங்கிப் பருகிவிட்டு, “இன்று பள்ளியில் என்ன நடந்தது?” என்று அவர்களிடம் பேசுவது. அவர்கள் சொல்வதைக் காது கொடுத்துக் கேட்பதுதான் அவர்களை மதிக்கும் முதல் படி.
சூழல் 2: பெற்றோருக்கு உடல்நலம் இல்லாதபோது
வழக்கமான செயல்: “எனக்கு சாப்பாடு வேண்டும்” என்று அடம் பிடிப்பது.
‘தந்தை தாய்ப் பேண்’ முறை: அம்மாவுக்கோ அப்பாவுக்கோ தலைவலி அல்லது காய்ச்சல் என்றால், சத்தம் போடாமல் அமைதியாக இருப்பது. அவர்களுக்குத் தேவையான மாத்திரையை எடுத்துத் தருவது அல்லது “நான் பார்த்துக் கொள்கிறேன், நீங்கள் ஓய்வெடுங்கள்,” என்று அன்பாகச் சொல்வது.
சூழல் 3: உதவி செய்தல்
விளக்கம்: அப்பா கடைக்குச் சென்று வந்தால், அவர் கையிலிருக்கும் பையை வாங்கி வைப்பது. அம்மா சமைக்கும்போது காய்கறிகளை எடுத்துக் கொடுப்பது. இதுவே அவர்களைப் பேணுவதாகும்.