மாணவர் முரசு
இ-பேப்பர்
பரபரப்பான லிட்டில் இந்தியா பகுதி அது. அங்குள்ள ஒரு பிரபலமான உணவங்காடி நிலையத்தில் திரு சிவலிங்கம் என்பவர் தேநீர்க் கடை நடத்தி வந்தார். அவருக்குத் துணையாக, பள்ளி விடுமுறை நாள்களில் அவருடைய மகன் மகிழன் கடையில் உதவி செய்வது வழக்கம்.
ஒரு நாள் மாலை நேரம். கடையில் கூட்டம் அதிகமாக இருந்தது. வெப்பத்தைத் தணிக்க பலர் குளிர்ந்த பானங்களையும் சிலர் சூடான தேநீரையும் கேட்டு வரிசையில் நின்றனர்.
மகிழன் அவசர அவசரமாகக் கண்ணாடிக் குவளைகளைக் கழுவிக்கொண்டிருந்தான். அவனுக்கு விளையாடச் செல்ல வேண்டும் என்ற அவசரம் இருந்தது. அதனால், குவளைகளைச் சுத்தமாகத் தேய்க்காமல், ஏனோதானோவென்று நீரில் அலசி வைத்துக்கொண்டிருந்தான்.
இதைப் பார்த்த சிவலிங்கம், மகனை அழைத்தார்.
“மகிழா, இங்கே பார். அந்தக் குவளையில் இன்னும் தேநீர்க் கறை இருக்கிறது. சரியாகச் சுத்தம் செய்யவில்லையே?” என்று அன்பாகக் கேட்டார்.
மகிழன் சலிப்புடன், “அப்பா, கூட்டம் அதிகமாக இருக்கிறது. இதில் யார் இதையெல்லாம் கவனிக்கப் போகிறார்கள்? உள்ளே ஊற்றப்போவது தேநீர்தானே? சீக்கிரம் வேலையை முடித்தால்தான் நான் விளையாடப் போக முடியும்,” என்றான்.
சிவலிங்கம் சிரித்துக்கொண்டே, “மகனே, ஒரு நிமிடம் பொறு,” என்றார். அவர் ஒரு தேநீரை லாவகமாக ஆற்றினார். நுரை பொங்க, அந்தத் தேநீரை ஒரு சுத்தமான குவளையில் ஊற்றி தேநீர் கேட்ட முதியவருக்குக் கொடுத்தார்.
பிறகு மகிழனிடம், “நாம் செய்யும் இந்தத் தொழில் சிறியதோ பெரியதோ, அதை நாம் மதித்துச் செய்ய வேண்டும். நம் கடைக்கு வரும் வாடிக்கையாளர்கள் நம்மை நம்பி வருகிறார்கள். அவர்களுக்குச் சுத்தமான, சுவையான தேநீரை வழங்குவது நமது கடமை மட்டுமல்ல, அதுவே தர்மம்,” என்றார்.
தொடர்புடைய செய்திகள்
தொடர்ந்து அவர், “செய்யும் தொழிலே தெய்வம் என்று பெரியவர்கள் சும்மா சொல்லவில்லை. நாம் செய்யும் வேலையை முழு ஈடுபாட்டுடனும் உண்மையாகவும் செய்தால், அது இறைவனை வணங்குவதற்குச் சமம்.
“சிங்கப்பூர் இவ்வளவு சுத்தமாகவும் உயர்வாகவும் இருப்பதற்கு, ஒவ்வொருவரும் தங்கள் வேலையைச் சரியாகச் செய்வதுதான் காரணம்,” என்று விளக்கினார்.
மகிழனுக்குத் தன் தவறு புரிந்தது. ஒரு துப்புரவுப் பணியாளர் எப்படித் தரையைச் சுத்தமாகப் பெருக்கி சிங்கப்பூரை அழகுபடுத்துகிறாரோ, அதேபோல் தானும் தன் வேலையைச் சுத்தமாகச் செய்ய வேண்டும் என்று உணர்ந்தான்.
உடனே, அந்தக் குவளையை மீண்டும் எடுத்து சோப்பு போட்டு பளபளக்கக் கழுவினான். அதில் அப்பா ஊற்றிக்கொடுத்த தேநீரை, வரிசையில் நின்ற ஒரு பெரியவரிடம் இரு கைகளாலும் பணிவாகக் கொடுத்தான்.
அந்தப் பெரியவர் தேநீரைச் சுவைத்துவிட்டு, “தம்பி! கடைச் சுத்தமும் அருமை, தேநீர்ச் சுவையும் அருமை!” என்று மகிழனைப் பாராட்டினார்.
அந்தப் பாராட்டு மகிழனுக்குப் பெரிய மகிழ்ச்சியைக் கொடுத்தது. நாம் செய்யும் வேலையை நேசித்துச் செய்தால், அதில் கிடைக்கும் மகிழ்ச்சிக்கு அளவே இல்லை என்பதை அவன் அன்று கற்றுக்கொண்டான்.
கதையின் நீதி: எந்த வேலையாக இருந்தாலும், அதை முழு ஈடுபாட்டுடனும் நேர்மையாகவும் செய்தால் வெற்றி நிச்சயம். அதுவே உண்மையான தொண்டு.
சரியான விடையைத் தேர்ந்தெடு
கதை நடக்கும் சிங்கப்பூர்ப் பகுதி எது?
(1) சைனா டவுன், ஆ) லிட்டில் இந்தியா, இ) ஆர்ச்சர்ட் ரோடு
(2) மகிழனின் அப்பா சிவலிங்கம் என்ன கடை வைத்திருந்தார்? அ) பழக்கடை, ஆ) புத்தகக் கடை, இ) பானக் கடை
(3) மகிழன் ஏன் குவளைகளை அவசரமாகக் கழுவினான்?
அ) அவனுக்குப் பசித்தது
ஆ) அவனுக்கு விளையாடச் செல்ல ஆசை
இ) அவனுக்குத் தூக்கம் வந்தது
பகுதி 2: சுருக்கமாக விடையளிக்கவும்.
(4) மகிழன் குவளையைச் சரியாகக் கழுவாமல் இருந்ததைப் பார்த்த அப்பா சிவலிங்கம் என்ன செய்தார்?
(5) கதையில் வரும் பழமொழி என்ன?
(6) சிங்கப்பூர் உயர்வாகவும் சுத்தமாகவும் இருப்பதற்கு அப்பா கூறிய காரணம் என்ன?
பகுதி 3: கலந்துரையாடல்
(7) வாடிக்கையாளர் மகிழனைப் பாராட்டியபோது மகிழன் எப்படி உணர்ந்தான்?
(மாணவர்கள் தங்கள் சொந்த வார்த்தைகளில் பதில் சொல்ல வேண்டும். எ.கா: மகிழ்ச்சியாக, பெருமையாக).
(8) நீ பள்ளியில் பாடம் படிக்கும்போதோ அல்லது வீட்டுப்பாடம் செய்யும்போதோ, அதை ‘கடனே’ என்று செய்வாயா அல்லது ‘விருப்பப்பட்டு’ செய்வாயா? ஏன்?
(இது குழந்தைகளைச் சிந்திக்க வைக்கும் கேள்வி).
விடைகள்
(1) லிட்டில் இந்தியா
(2) பானக் கடை
(3) அவனுக்கு விளையாடச் செல்ல ஆசை
(4) அவர் மகிழனைத் திட்டாமல், அன்பாக அழைத்து, நாம் செய்யும் வேலையை ஏன் மதித்துச் செய்ய வேண்டும் என்று விளக்கினார்.
(5) செய்யும் தொழிலே தெய்வம்
(6) ஒவ்வொருவரும் தங்கள் வேலையைச் (அது துப்புரவுப் பணியாக இருந்தாலும்) சரியாகச் செய்வதுதான் காரணம்.