ஓர் அடர்ந்த காட்டில் சுட்டி என்ற முயல் குட்டி இருந்தது. சுட்டிக்கு மற்ற முயல்களைப் போல வேகமாக ஓட முடியாது. அதன் இடது கால் மற்ற கால்களை விடச் சற்று பலவீனமாக இருந்தது.
இதனால் காட்டில் நடக்கும் ஓட்டப்பந்தயங்களில் சுட்டி எப்போதும் கலந்து கொள்ளாது.
மற்ற விலங்குகள் விளையாடுவதைப் பார்த்து, “என்னால் மட்டும் ஏன் வேகமாக ஓட முடியவில்லை? என்னால் எதையுமே சாதிக்க முடியவில்லையே!” என்று வருத்தத்தோடு அமர்ந்து இருந்தது.
அதைப் பார்த்த யானை மாமா சுட்டியின் அருகில் வந்து, “ஏன் சுட்டி கவலையாக இருக்கிறாய்?” என்று கேட்டது.
சுட்டி தன் காலைக் காட்டி அழுதது. யானை மாமா சிரித்துக்கொண்டே, “சுட்டி, உனக்கு ஓட வராது என்பது உன் பலவீனம் அல்ல. உனக்குள்ளே இருக்கும் வேறு ஒரு திறமையைக் கண்டுபிடி. முயற்சி செய்யாமல் முடங்கிக் கிடப்பதுதான் உண்மையான பலவீனம்,” என்றது.
அன்று முதல் சுட்டி வருத்தப்படுவதை நிறுத்தியது. ஓடுவதற்குப் பதில், காட்டில் உள்ள உயரமான பாறைகளில் ஏறுவதற்குப் பழகியது.
கால் பலவீனமாக இருந்தாலும் தன் உடலின் எடையைச் சமநிலைப்படுத்தி மெதுவாகப் பாறையில் ஏறப் பழகியது.
ஏறும்போது விழுந்தாலும், ‘என்னால் முடியும்’ என்று மீண்டும் மீண்டும் முயற்சி செய்தது.
தொடர்புடைய செய்திகள்
சில மாதங்கள் கழிந்தன. காட்டில் பெரிய வெள்ளம் வந்தது. வெள்ளத்தினால் காடு நிரம்பியது.
விலங்குகள் அனைத்தும் தங்களைக் காப்பாற்றிக் கொள்ள உயரமான ‘சிகரப் பாறை’ மீது ஏற முயன்றன. ஆனால், செங்குத்தான அந்தப் பாறையில் எப்படி ஏறுவது என்று தெரியாமல் மற்ற முயல்களும் விலங்குகளும் தவித்தன.
அப்போது சுட்டி தான் தினமும் பழகிய அந்தப் பாறையில், மற்ற விலங்குகளுக்கு எங்கு கால் வைக்க வேண்டும், எப்படி ஏற வேண்டும் என்று பாறையின் மீது ஏறி வழிகாட்டியது.
சுட்டியின் உதவியால் அனைத்து விலங்குகளும் பாதுகாப்பாகப் பாறையின் உச்சிக்குச் சென்றன.
எல்லா விலங்குகளும் சுட்டியைப் பாராட்டின. “உன்னால் ஓட முடியாது என்று நாங்கள் நினைத்தோம். ஆனால் நீ எங்களை விட உயரமாக ஏறி எங்களைக் காப்பாற்றிவிட்டாய்!” என்றன.
“உன்னால் முடியாது என்று எவர் சொன்னாலும், என் மீது நம்பிக்கை வைத்து விடாமுயற்சியுடன் முயற்சி செய்ததால், என்னுடைய பலவீனமே எனது பலமாக மாறியது,” என்று தன்மீது உள்ள நம்பிக்கையுடன் கூறியது முயல்.
கதையின் நீதி:
நமக்கு இருக்கும் குறையை எண்ணி முடங்கிப் போகாமல், நமக்குள் இருக்கும் திறமையைக் கண்டுபிடித்து, தன்னம்பிக்கையுடனும் விடாமுயற்சியுடனும் செயல்பட்டால் நாமும் வாழ்க்கையில் மற்றவர்களுக்கு உதவும் அளவிற்குப் பெரிய சாதனைகளைச் செய்யலாம்.
குறைகளை எண்ணி வருந்தக் கூடாது: மற்றவர்களைப் போல நமக்கு ஒரு விஷயம் செய்ய வரவில்லை என்றாலோ அல்லது நம்மிடம் ஏதேனும் குறைகள் இருந்தாலோ, அதை நினைத்து ஒருபோதும் கவலைப்படக் கூடாது.
தனித்திறமையைக் கண்டறிய வேண்டும்: ஒவ்வொருவருக்கும் கட்டாயம் ஒரு தனித்திறமை இருக்கும். நமக்கு எது நன்றாக வரும் என்பதைக் கண்டறிந்து, அதில் முழு கவனத்தையும் செலுத்த வேண்டும்.
தொடர் முயற்சி (விடாமுயற்சி): ஒரு செயலைச் செய்யும்போது கீழே விழுந்தாலும் அல்லது தோல்வி அடைந்தாலும் சோர்ந்து போகக் கூடாது. ‘என்னால் முடியும்’ என்ற நம்பிக்கையோடு மீண்டும் மீண்டும் முயற்சி செய்ய வேண்டும்.
தன்னம்பிக்கை அவசியம்: மற்றவர்கள் நம்மைப் பார்த்து ‘உன்னால் முடியாது’ என்று கூறினாலும், அதை நாம் ஏற்றுக்கொள்ளக் கூடாது. நம்மீது நாம் முழுமையான நம்பிக்கை வைக்க வேண்டும்.

