கட்டுப்படியான விலையில் உலகிற்கு மருந்து வழங்கும் முக்கிய விநியோகிப்பாளர்களில் ஒன்றாக இந்தியா திகழ்கிறது. இந்தியாவின் மருந்து உற்பத்தித்துறை ஆண்டுக்கு 8 முதல் 10 விழுக்காடு வரை வளர்கிறது.
உலகின் தெற்கில் உள்ள நாடுகளுக்குத் தரமான மருந்துகளைக் குறைந்த விலையில் ஏற்றுமதி செய்து உலகின் மருந்தகமாகத் திகழவேண்டும் என்ற உயர்ந்த இலக்கை இந்தியா கொண்டுள்ளது.
இவ்வாண்டின் இந்திய சுதந்திர தினக் கொண்டாட்டத்திற்காக செங்கோட்டையிலிருந்து பிரதமர் மோடி உரையாற்றியபோது, ஆய்வு மற்றும் மேம்பாட்டில் கவனம் செலுத்த அறிவியலாளர்களையும் வர்த்தகர்களையும் ஊக்குவித்தார்.
60 மருந்து வகைகளின்கீழ் கிட்டத்தட்ட 60,000 நிறுவனச் சின்னங்களின்கீழ் உற்பத்தி செய்யும் இந்தியா, உலகச் சந்தைக்கு 8 விழுக்காடு பங்களிக்கிறது. குறிப்பாக உலகத் தடுப்பூசிகளில் 60 விழுக்காடு, இந்தியத் தயாரிப்புகளே.
இந்திய மருந்து உற்பத்திக்கு உலகம் தரும் நன்மதிப்பிற்கு மருந்து தூய்மைக்கேடுகளும் பிறர் உடல்நலம் பாதிக்கப்படும் சம்பவங்களும் அவ்வப்போது களங்கத்தை ஏற்படுத்துகின்றன.
அக்டோபரில் ‘டிஇஜி’ வேதிப்பொருளால் களங்கப்பட்ட ‘கோல்ட்ரிஃப்’ இருமல் மருந்தை உட்கொண்ட குறைந்தது 22 பிள்ளைகளின் உயிரிழப்பு, பல உலக நாடுகளில் கவலையையும் பீதியையும் கிளப்பியுள்ளது.
அனுமதிக்கப்பட்ட அளவைக்காட்டிலும் 45 விழுக்காடு அதிகமாக கொண்டுள்ள ‘டிஇஜி’யை அந்த இருமல் மருந்து கொண்டிருந்ததாகக் கண்டுபிடிக்கப்பட்டது.
உலகத் தெற்கில் இத்துறையில் கோலோச்ச நினைக்கும் இந்தியாவின் வருங்கால கனவுக்கும் குற்றம் குறைகள் நிறைந்த அதன் ஒழுங்குமுறை உள்கட்டமைப்புக்கும் உள்ள பெரும் இடைவெளியை இது எடுத்துக்காட்டுகிறது.
தொடர்புடைய செய்திகள்
மருந்து தயாரித்த தமிழ்நாட்டின் ஸ்ரீசன் நிறுவனத்தைச் சேர்ந்தோரின் கைது, உற்பத்தி ஆலையின் மூடல் ஆகியவை சரியான, தேவையான நடவடிக்கை என்றாலும் மீண்டும் மீண்டும் ஏற்படும் பிரச்சினையைக் கையாள்வதற்கான தீர்வு இன்னும் பிறக்கவில்லை.
2022ல் இந்தியாவில் தயாரிக்கப்பட்ட இருமல் மருந்தை உட்கொண்ட காம்பியாவைச் சேர்ந்த 70 சிறார்களும் உஸ்பெகிஸ்தானைச் சேர்ந்த 18 சிறார்களும் உயிரிழந்ததும் பெரும் தலைகுனிவை ஏற்படுத்தியுள்ளது.
இதன்பிறகு, ஏற்றுமதி செய்யப்படும் இருமல் மருந்துகள் அரசாங்கக் கூடங்களில் சோதனை கட்டயமாக்கப்படுவது, குறைந்தபட்ச தரநிலைகளை வரையறுக்கும் திருத்தப்பட்ட அட்டவணை ‘எம்’ சட்டத்தைச் செயல்படுத்துவது உள்ளிட்ட நிவாரண நவடிக்கைகளை இந்திய அரசாங்கம் துரிதமாக மேற்கொண்டது. இருந்தபோதும், உள்நாட்டில் முன்தடுப்பு நடவடிக்கைகள் போதுமானதாக இல்லை என்பதற்குக் கடந்த மாதச் சம்பவம் ஓர் எடுத்துக்காட்டு.
மலிவான, சட்டவிரோதமான மூலப்பொருள்களைப் பயன்படுத்தி லாபம் ஈட்ட நிறுவனங்கள் முற்படுகின்றன. டிஇஜி, இஜி போன்ற மூலப்பொருள்களின் விலை, தரமான மூலப்பொருள்களின் விலையைவிடப் பாதி அளவுக்கும் கீழ் குறைவாக உள்ளது.
ஸ்ரீசன் பார்மா உற்பத்தி ஆலையில் துருப்பிடித்த இயந்திரங்கள், தூய்மைக்கேடான சுற்றுச்சூழல், கட்டாய தரநிலைச் சோதனைகள் செய்யப்படாதது உள்ளிட்ட சூழல், இரும்புப் பட்டறையைப் போல காணப்படுவதாகக் கூறப்படுகிறது.
இந்தியாவின் சிடிஎஸ்சிஓ எனப்படும் மத்திய மருந்துத் தரநிலை அமைப்புக்கும் முழுமையற்ற, சின்னபின்னமாக உள்ள மாநில மருந்துக் காட்டுப்பாட்டு அமைப்புகளுக்கும் இடையிலான ஒத்திசைவின்மையும் மற்றொரு முக்கிய காரணம்.
மருந்து உற்பத்தி செய்யும் ஆயிரக்கணக்கான சிறிய நிறுவனங்களை மேற்பார்வையிடுவதற்குத் தேவையான உள்கட்டமைப்பும் இல்லை. பயிற்சிபெற்ற நிபுணர்களுக்கும் பற்றாக்குறை.
மக்கள் இறக்கும்போதுதான் கட்டமைப்பு பதில் நடவடிக்கை எடுக்கத் தொடங்குகிறது. ஊடகக் கவனம் தேயத் தொடங்கும்போது சோதனைகளின் கடுமை மீண்டும் குறைகிறது, அடுத்த பேரிடர் வரையில்.
262.5 மில்லியன் டாலர் மதிப்புள்ள இருமல் மருந்துத் துறை பெருகிவருவதால் உள்நாட்டிலும் உலக நாடுகளிலும் இந்தியா, தனக்கான நம்பிக்கையை வளர்க்கவேண்டும்.
தணிக்கைகளைத் திடீரெனச் செய்யக்கூடிய, கட்டுப்பாடுகளை விதிக்கக்கூடிய தன்னிச்சையான தேசிய மருந்துப் பாதுகாப்பு அமைப்பை உருவாக்க இந்திய அரசாங்கம் முற்பட வேண்டும். இதனை ஆதரிக்கும் வகையில் தரவு சேகரிக்கும் மத்திய மின்னிலக்க முறையும் அமைக்கப்படவேண்டும்.
நல்லச் சட்டங்கள் உருவாக்கப்பட்டாலும் செயல்படுத்தப்படாவிடில் அவை வெறும் காகிதங்கள். ஏற்றுமதிக்கு ஒரு தரநிலை, உள்நாட்டுக்கு மற்றொரு தரநிலை என்ற முறையில் இந்திய மருந்து உற்பத்தித் துறை இயங்கக் கூடாது.
எல்லா மாற்றங்களையும் உற்றுப் பார்க்கும் உலகம், இந்தியாவுடன் செயல்பட முன்வரும்போது ஒழுங்குமுறையைச் சீர்செய்ய அந்நாடு துரிதமாகச் செயல்படவேண்டும்.

