அஃது

சிறுகதை

ஆர் ராஜேந்திரம்

பாலன், வீட்டு வாச­லுக்­கும் சமை­ய­ல­றைக்­கும் இடையே குறுக்­கும் நெடுக்­கு­மாகப் பொடிநடை போட்­டுக் கொண்­டி­ருந்­தார். வழக்­க­மாக ஆறு மணிக்­கெல்­லாம் வீட்­டுக்கு வந்­து­வி­டும் இனி­ய­வன், எட்டு மணி­யா­கி­யும் வீடு திரும்­ப­வில்­லையே என்ற கவலை அவ­ரது முகத்­தில் தெரிந்­தது.

'யசோதா... பைய­னோட வாக­னம் தங்க நிறம்­தானே?', வாச­லில் நின்­றி­ருந்த தன் மனை­வி­யி­டம் மீண்­டும் ஒரு முறை கேட்­டார். கடந்த இரண்டு மணி நேரத்­தில் எத்­தனை தட­வை­தான் பதில் சொல்­வது என்று ஆதங்­கப்­பட்­டா­லும் தன் கணவ­ருக்கு விடைகொடுக்க வேண்டிய கட்­டா­யம் அவ­ளுக்கு இருந்­தது.

'ஆமாங்க.., வாகன எண் ஐம்­பது எழு­பது', வாக­னத்­தின் வண்­ணத்­தோடு அதன் எண்­ணை­யும் வாயிற் கத­வ­ருகே வந்­து­விட்ட பால­னின் பக்­கத்­தில் வந்து கூறி­னாள். அவ­ருக்குக் காது சரி­யாகக் கேட்­காது என்­பது ஐம்­பது வரு­டங்­க­ளுக்கு மேலாக அவ­ரு­டன் குடும்­பம் நடத்­தி­வருபவளுக்குத் தெரி­யா­மலா இருக்­கும்.

'மணி... எட்­டா­கப்­போ­வுது... இன்­னும் பையன் வர­லையே... அதான்..', என்று இழுத்­தார் பாலன். பாலன், கால அட்­ட­வ­ணை போட்டு வாழ்க்கை நடத்­து­ப­வர். பணத்தை இழந்­தால் மீண்­டும் அதைத் தேடிப்பெற­லாம். ஆரோக்­கி­யத்தை இழந்­தால் மீண்­டும் அதைப் புதுப்­பித்­துக் கொள்­ள­லாம். நேரத்தை இழந்­தால் மீண்­டும் அதைத் திரும்­பப் பெற முடி­யாது. காலத்­தைப் பயன்­ப­டுத்­திக் கொள்­ப­வர்­க­ளுக்கே காலம் உதவி செய்­யும் என்­பதை குறிக்­கோ­ளாகக் கொண்­ட­வர்.

"எங்க போயி­டப்­போ­றாரு?

வாரம் ஒரு­முறை நமக்கு காய்­கறி­க­ளை­யும் மளிகைச் சாமான்­களை­யும் வாங்­கத்­தானே தேக்கா வரை போவாரு.. வந்­தி­டு­வாரு," யசோதா சமா­­தா­னப்­ப­டுத்­தி­னாள்.

"இல்ல... வாக­னம் புதுசு... அவ­னும் இப்­பத்­தான் ஓட்ட ஆரம்­பிச்­இருக்­கி­றான்," பால­னுக்கு இருந்த அச்­சத்தை இவ்­வாறு வெளிப்­ப­டுத்­தி­னார்.

"பையன்­தான் நல்லா ஓட்டிப் பழ­கி­யி­ருக்­கானே!" அவ­ரது பயத்தை இந்த வார்த்­தை­கள் போக்­கும் என்ற நம்­பிக்­கை­யில் யசோதா பதி­ல­ளித்­தாள்.

"ம்..ம்..ம்.., இன்­னும் எத்­தனை நாளுக்­குத்­தான்... இப்­படி வெளிய தெருவ போகாம.. அடைஞ்சு கிடக்­கு­றது..", இது பால­னின் புலம்­பல்.

பால­னுக்கு ஆசி­ரி­யர் வேலை­யில் இ­ருந்து ஓய்வுகொடுத்து இரு­பது ஆண்­டு­க­ளுக்கு மேல் ஆகி­விட்­டது. இந்தத் தள்­ளாத வய­தில் எங்கு வெளி­யில் போகப்­போகி­றார்? அதி­கபட்­சம் வீட்­டுப் பக்­கத்­தில் இருக்­கும் பூங்கா வரை நடந்­து­விட்டு வரு­வார். இல்­லை­யேல் அரு­கில் இருக்­கும் காப்­பிக்­கடை­யில் அவர் வய­தையொத்த நண்­பர்­களோடு அரட்டை அடித்­து­விட்டு வரு­வார். இந்த வய­தில் அவ­ருக்கு வேறு என்ன தலைபோகிற வேலை இருக்­கப்­போ­கிறது?

"எல்­லாத்­தை­யும் அவன் பார்த்­துக்­கு­வான்", அண்ணாந்து இருள் கௌவிக்­கொண்­டி­ருக்­கும் வானத்­தைக்­காட்டி இறை­வன் இருக்­கி­றான் என்­ப­து­போல் இரு கைக­ளை­யும் உயர்த்­திக் காட்­டி­னாள் யசோதா. உல­கில் அனைத்­தும் இறை­வ­னின் ஆணைப்­படி நடக்­கிறது என்­பது ஆத்­தி­கர்­க­ளின் நம்­பிக்கை. அந்த இறை­வ­னில்­லா­விட்­டால் ஒரு சிறு அணு­வும் அசை­யாது. இறை­வ­னின் அருட்­சக்­தி­யால்­தான் அனைத்­தும் நடை­பெ­று­கிறது என்­பது அவ­ளின் நம்­பிக்கை.

டிசம்­பர் மாதம் சீனா­வின் வூஹான் வட்­டா­ரத்­தில் தொடங்­கிய கொரோனா என்ற கிரு­மித்­தொற்று உல­கெங்­கும் பரவி பல நாடு­களை முடங்க வைத்­து­விட்­டது. அதில் சிங்­கப்­பூ­ரும் ஒன்று. பெரும்­பா­லும் மூக்கு, வாய் வழி­யாக தொண்­டைக்­குள் சென்று அதன் வழி­யாக நுரை­யீ­ரலைத் தாக்கி மக்­களை செய­லி­ழக்­கச் செய்து வரு­கிறது இந்த கொவிட்-19 எனும் கொடிய நோய்.

இந்­நோய் முதி­ய­வர்­க­ளையே அதி­கம் பாதிக்­கி­ற­தாம். அத­னால் முதி­யோர்­கள் கூடு­மா­ன­வரை வீட்டை­விட்டு வெளியே செல்­ல­வேண்­டாம் என அவர்களுக்கு ஆலோசனை வழங்கப்பட்டிருந்தது.ஆத­லால் பாலன் வீட்­டி­லேயே முடங்கிக்கிடக்க வேண்­டி­ய­தா­யிற்று.

பாலன் மீண்­டும் வாயிற் கதவை சற்று திறந்து வல­துப் பக்­கம் எட்­டிப் பார்த்­தார். அது ஒருவழிச் சாலை. வரி­சை­யாக இருபுற­மும் இரண்டு மாடி வீடு­கள்.

வீடு­க­ளுக்கு அரு­கி­லேயே வாக­னங்­களை நிறுத்திவைக்க வசதி இருந்­தது. கண் எட்­டும் தூரம் வரை பார்த்­தார். பையன் இனி­ய­வனின் வாக­னம் தென்­ப­ட­வில்லை.

வீட்­டுக்­குள் நுழைந்து சமை­ய­லறை நோக்கி நடந்த மனை­வியை பின்தொடர்ந்­தார் பாலன்.

சுமார் ஒரு வரு­டத்­திற்கு முன்­தான் வேலை­யில் சேர்ந்­தான் இனி­ய­வன். வேலை­யில் சேர்ந்த ஆறு மாதத்­தி­லேயே புதிய வாக­னத்தை வாங்­கி­விட்­டான்.

முன்­னேற்­றத்­திற்­கான முதல் அடியை சொந்த முயற்­சி­யின் மூலம் எடுத்து வையுங்­கள்.

முதல் அடி எடுத்து வைத்­த­தின் சுவா­ர­சி­ய­மும் வெற்­றிக்­க­ளிப்­பும் அடுத்த அடியை எடுத்து வைக்க அது உங்­க­ளைத் தூண்­டும் என்­பதுபோல்தான் வேலை செய்து சேர்த்து வைத்த பணத்­தில் முதல் படி­யாக அந்த வாக­னத்தை வாங்­கி­னான்.

அடுத்­த­ப­டி­யாக, பகுதி நேர­மாக படித்து முனை­வர் பட்­டம் பெற­வேண்­டும் என்­ப­தில் முனைப்­பு­டன் இருந்­தான்.

தங்­கம் இனி­ய­வ­னுக்­குப் பிடித்த நிற­மா­த­லால், வாக­னத்­தின் நிற­மும் அது­வா­னது. தற்­செ­ய­லாக வாக­னத்­தின் எண்­ணும் அவ­னது வாழ்­வோடு பின்­னிப் பினைந்­தி­ருந்­ததை அவன் உண­ரா­ம­லில்லை. அவ­னு­டைய தந்தை பிறந்த வரு­டம் ஆயி­ரத்து தொள்­ளா­யி­ரத்து ஐம்­பது. அவ­ருக்கு இந்த ஆண்டு எழு­பது வயது. ஆக, வாகன எண் ஐம்­பது எழு­பது என்­றி­ருந்­தது இனியவனுக்கு மகிழ்ச்­சியே! அது­மட்­டு­மல்­லா­மல் அந்த வாகன எண்­ணில் மேலும் சில சிறப்பு அம்­சங்­கள் அமைந்­தி­ருந்­தன. இவ்­வாண்டு அவ­னது பெற்­றோர் அவர்­க­ளது ஐம்­ப­தா­வது ஆண்டு திரு­மண பொன்­வி­ழாவை கொண்­டா­டு­கின்­ற­னர். அவர்­க­ளது வீட்டு முக­வரி எழு­பது. நல்­ல­ன­வற்­றோடு அவ­னது வாகன எண்ணுடன் தொடர்பாக உள்ளது அனை­வ­ருக்­குமே மகிழ்ச்சி­தான்.

ஓரிரு மாதங்­கள் வேலை இடத்­துக்­கும் இதர இடங்­க­ளுக்­கும் வாக­னத்தை ஓட்டி மகிழ்ச்­சி­ய­டைந்­தான் இனி­ய­வன். இடையே கொவிட்-19 எனும் தொற்றுநோய்ப் பர­வ­லால் முடக்கநிலை அறி­விக்­கப்­பட்­டது. அத­னால் தக­வல் தொழில்நுட்­பப் பிரி­வில் வேலை செய்து வந்த இனி­ய­வன் வீட்­டி­லி­ருந்தே வேலை செய்ய வேண்­டி­ய­தா­யிற்று. அந்த சம­யங்­களில் வாக­னத்தை ஓட்ட அதிக வாய்ப்­பு­கள் கிடைக்­க­வில்லை இனி­ய­வ­னுக்கு. வாரத்­துக்கு ஒரு­முறை தேக்­கா­வுக்கு சென்று பொருட்­கள் வாங்க மட்­டும்­தான் வாக­னத்­தைப் பயன்­படுத்த முடிந்­தது.

"ஐயா...", வாச­லில் இனி­ய­வ­னின் குரல். இரு கைகளில் பைக­ளு­டன் நின்­றி­ருந்­தான் இனி­ய­வன்.

"என்­னப்பா... வழக்­கமா ஆறு மணிக்­கெல்­லாம் வந்­தி­டுவ... இன்­னிக்கு இவ்­வ­ளவு நேரங்­க­ழித்து வர்ரே?", என கேட்­ட­வாறே அவ­னி­ட­மி­ருந்து பைகளை வாங்கி மனை­வி­யி­டம் கொடுத்­தார்.

"அலு­வ­ல­கம் வரை போக வேண்­டிய வேலை இருந்­தது. அதான், கொஞ்­சம் நேரங்­க­டந்­து­தான் தேக்­கா­வுக்கே போனேன்," என்­றான் இனி­ய­வன்.

"உள்ள வாயேன், சாப்­பிட்­டு­ட்டு போக­லாம்," என வீட்­டுக்­குள் அழைத்­தார் பாலன்.

"பர­வா­யில்லை.. ஐயா.., சாப்­பாடு வாங்­கிட்டு வந்­துட்­டேன். பக்­கத்­துல இருக்­கிற இலி­யாஸ் ஐயா­வும் காய்­க­றி­கள் வாங்­கச் சொல்­லி­யிருந்­தார். அவ­ருக்­கிட்ட கொடுத்­துட்டு வீட்­டுக்கு போக­ணும். பிறகு வர்­றேன்", என்­றான்.

பால­னின் வீட்­டி­லி­ருந்து நான்கு வீடு­கள் தள்ளி இருந்­தது இனி­ய­வ­னின் குடும்­பம். இனி­ய­வ­னின் தந்­தை­யும் பால­னும் பால்ய சினே­கி­தர்­கள். சுமார் ஐம்­பது ஆண்­டு­க­ளுக்கு முன் இரு­வ­ரும் "மண்­ணு­மலை" என்­கிற இந்த வட்­டா­ரத்­தில் தனி­யார் வீடு வாங்­கி­னார்­கள். ஒரு சில மாதங்­க­ளுக்கு முன்­தான் இனி­ய­வனின் பெற்­றோர் அவர்­க­ளது மூத்த மக­ளின் பேறுகாலத்திற்காக ஆஸ்­தி­ரே­லி­யா­வின் பெர்த் நக­ரத்­துக்கு சென்­றி­ருந்­தார்­கள். ஆனால் கொவிட்-19 நோய்ப்­ப­ர­வ­லால் அவர்­கள் சிங்­கப்­பூர் திரும்ப முடி­யா­மல் தவித்­துக்­கொண்­டி­ருந்­தார்­கள்.

"அப்பா, அம்­மா­கிட்ட பேசி­னியா... நல்லா இருக்­கி­றாங்­களா?" பாலன் விசா­ரித்­தார்.

"நன்­றாக இருக்­கி­றார்­கள்", என்­ப­தற்கு அறி­கு­றி­யாக தலை­ய­சைத்­து­விட்டு, "இப்ப கொவிட்-19 தொற்று அதி­கமா பர­விக்­கிட்­டி­ருக்­காம். ஏதா­வது வாங்­க­ணும்னா என்னைக் கூப்­பி­டுங்க. நீங்க வெளியே போக­வே­ணாம், முதி­யோர்­களை அதி­கம் பாதிக்­கி­ற­தாம்", என்­றான் இனி­ய­வன்.

"முதி­ய­வர்­க­ளைத் தாக்­கும் என்­பது ஒரு அனு­மா­னம்­தான். நீயும்... அதி­கமா வெளிய தெருவ போக­வேண்­டாம். உடம்பை பார்த்­துக்க..." என ஆலோ­சனை கூறி­னார் பாலன்.

"எங்க வீட்­டுக்கு முன்­னாடி வாக­னத்தை நிறுத்த இடம் கிடைக்­கல. உங்க வீட்டு முன்­னா­டியே போட்­டி­ருக்­கேன்...", என்று கூறி விடை­பெற்­றான் இனி­ய­வன்.

"தங்­க­மான பையன்..." என்று கூறி­ய­வாறு பொருட்­க­ளு­டன் சமை­ய­ல­றைக்­குச் சென்­றாள் யசோதா.

"நமக்கு உத­வ­ணும்னு அவ­னுக்கு என்ன தலை­யெ­ழுத்தா? இந்­தக் காலகட்­டத்­துல வய­சான நாம வெளியே போக­வேண்­டாம்னு சொல்லி கடந்த மூனு மாசமா, வாரா­வா­ரம் வீட்­டுக்­குத் தேவை­யான பொருட்­களை வாங்­கிக் கொடுக்­கி­றான். நம்ம பிள்­ளைங்க தனிக்­கு­டித்­த­னம் போகாம இருந்தா... அந்­தப் பையன தொந்­த­ரவு செய்ய தேவை இருக்­காது...", என்று தனது ஆதங்­கத்தை யசோ­தா­வு­டன் பகிர்ந்­து­கொண்­டார் பாலன்.

திரு­ம­ணத்­திற்­குப் பிறகு தம் இரு மகன்­களும் தங்­க­ளு­டன் தங்­க­வில்­லையே என்ற கவலை மனத்தை உறுத்­தி­யது அவ­ருக்கு. 'இல்­லையே" என்­பது ஒருவகைக் கவலை. 'இருந்­தும் இல்­லையே" என்­பது மறு­வ­கைக் கவலை. 'அரு­கில் இருந்­தும் ஆத­ரவு இல்­லையே" என்­பது சித்­தி­ர­வதை. அதை அவர் உண­ரா­ம­லில்லை.

கடை­சிக் காலத்­துல மகன்­கள் பக்­கத்­தில் இல்­லையே என்ற கவ­லை­யி­ருந்­தா­லும் அதை பாலன் காட்­டிக்­கொள்வதில்லை.

தன் மனை­விக்கு எந்தவித மனச்சங்­க­ட­மும் ஏற்­பட்­டு­விடக்­கூடாது என்­ப­தில் அவர் கண்­ணும் கருத்­து­மாக இருந்­தா­லும் சில வேளை­களில் மன­த்தில் உள்­ளது அவ­ர­றி­யா­மல் வெளிப்­ப­டு­வ­துண்டு.

திருக்­கு­ற­ளில் ஒவ்­வொரு குற­ளை­யும் இரு­வ­ரி­க­ளுக்கு மேல் எழு­த­வில்லை திரு­வள்­ளு­வர். அதற்கு கார­ணம், ஒரு வரி கணவனை­யும் மற்­றொரு வரி மனை­வி­யை­யும் குறிக்­கத்­தானோ? கண­வ­னும் மனை­வி­யும் இவர்­க­ளைப்­போல் நல்ல புரி­த­லோடு இருந்­தால், வீட்­டின் கதவை சொர்க்­கம் தட்­டுமே!

அப்­போது தொலை­பேசி அலற அதை எடுத்­தார் பாலன். மறு­மு­னை­யில் இனி­ய­வ­னின் குரல் தழு­த­ழுத்­தது. "ஐயா..." அவன் பேச­மு­டி­யா­மல் தடு­மா­றி­னான்.

"என்­னப்பா... சொல்லு.. சொல்­லுப்பா," என வற்­பு­றுத்­தி­னார் பாலன்.

"ஐயா... அப்பா... நம்­மை­விட்டு போயிட்­டா­ரய்யா...

அவ­ரை­யும் இந்த கொரோனா கிருமி விட்­டு­வைக்­க­லையா...!"

இனி­ய­வன் துக்­கம் தாளா­மல் அல­றி­னான்.

செய்தி அறிந்த பாலன் அதிர்ந்து சிலை­யாய் நின்­றார். பிறப்பு ஒரு வழி ஆனால் மர­ணம் பல வழி என்­பார்­கள். அந்­தப் பல வழி­களில், கொரோனா தொற்­றும் ஒன்­றாகி விட்­டதை எண்ணி அவ­ரது நெஞ்சு பதை­ப­தைத்­தது.

ஒரு சில தினங்­க­ளுக்கு முன்­தான் பாலன் அவ­ரோடு தொலை­பே­சி­வழி உரை­யாடி இருந்­தார். நன்­றாக கல­க­லப்­பாக பேசிக்­கொண்­டி­ருந்த மனி­தர் இப்­போது இல்­லையே என்று எண்ணி கண் கலங்­கி­னார். நாளைய வாழ்க்கை இது­தான் என்று இன்றே தெரிந்­து­விட்­டால் மனி­தர்­கள் விழித்­துக்­கொள்­கி­றார்­கள்.

மனி­தர்­கள் விழித்­துக்­கொண்­டால் கட­வுள் இயக்­கம் செய­லற்­றுப் போகும். ஆக­வே­தான் சில­வற்றை ஆண்­ட­வன் ரக­சி­ய­மா­கவே வைத்­தி­ருக்­கி­றான் போலும்.

அவ­சர அவ­ச­ர­மாக உடையை மாற்­றிக்­கொண்டு இனி­ய­வ­னின் வீட்­டுக்­குப் போக ஆயத்­த­மா­னார் பாலன். வீட்­டின் வாச­லுக்கு வந்­து­விட்ட பாலன், வாச­லில் நிறுத்­தப்­பட்­டி­ருந்த இனி­ய­வ­னின் வாக­னத்­தைப் ஏறிட்­டுப்­பார்த்­தார். வாக­னத்­தின் எண் கண்­முன் நிழ­லா­டி­யது. கைக்க­டி­கா­ரத்தைப் பார்த்­தார். அவ­ருக்கு தூக்­கி­வா­ரிப்­போட்­டது.

அன்­றைய தேதி ஐந்து, ஏழாம் மாதம் என்று காட்­டி­யது. அந்த வாக­னத்­தின் எண் பல நல்­ல­ன­வற்­றுக்குச் சாத­க­மாக இருந்­த­தோடு ஒரு துன்­ப­க­ர­மான நிகழ்­வுக்­கும் பொருந்­தி­விட்­டதே என வேத­னைப்­பட்­டார்.

முற்­றும்

 
Article Hard Regwall
 

Register and read for free!

உங்கள் செய்தி வரம்பை எட்டிவிட்டீர்கள். மேலும் படிக்க இலவசக் கணக்கு தொடங்கவும்.
இன்று மேலும் 1 செய்திகளைப் படிக்கலாம். 
மேலும் படிக்க இலவசக் கணக்கு தொடங்கவும்.
 
 
ஏற்கெனவே பதிவுசெய்துள்ளீர்களா?
 
 

அண்மைய காணொளிகள்

 
 
Article Paywall 1
தடையற்ற சேவையைப் பெற, சந்தாதாரராகுங்கள்.
தொடக்க சலுகை - தனிநபர் பயன்பாட்டுக்கு மாதத்திற்கு $4.90 மட்டுமே! (ஒப்பந்தம் கிடையாது)
 
 
 
 
நாங்கள் தரமான செய்திகளை வழங்கவும் இந்த வட்டாரத்தில் தமிழ் வாசகர்களின் எண்ணிக்கையை அதிகரிக்கவும், நீங்கள் சந்தா சேர்வது உதவும்.
 
இன்னும் ஒரு செய்தியை இலவசமாக வாசிக்க
தடையற்ற சேவைக்கு சந்தாதாரராகுங்கள். TM Icon
X

அதற்குள்ளாகவா? இந்தச் செய்திகளையும் படிக்கலாமே!

அதற்குள்ளாகவா?
இந்தச் செய்திகளையும் படிக்கலாமே!