வதம்

சிறுகதை

மணி­மாலா மதி­ய­ழ­கன்

'இப்­ப­டிப் படுத்­தி­யெ­டுக்­கும் அள­வுக்கு கடி­ன­மான வேலை எது­வும் செய்­ய­லையே. வீட்­டைச் சுத்­தம் செய்­த­தற்கா உடம்பு இப்­படி வலிக்­கும்? அந்­த­ளவு பல­வீ­ன­மாவா போயிட்­டோம்?'

உள்­ளுக்­குள் அடுத்­த­டுத்து கேள்­வி­கள் எழ உடனே படுக்­கைக்­குப் போகச் சொல்லி உடல் கட்­ட­ளை­யிட்­டது. ஓய்­வெ­டுத்­தால் எல்­லாம் சரி­யா­கி­வி­டும் என்ற நினைப்­பு­டன் படுக்­கை­யில் சாய்ந்­தேன்.

என்­னு­டைய எண்­ணம் சிறிது நேரத்­தி­லேயே பொய்த்­துப்­போய், எலும்பு இருக்­கும் இட­மெல்­லாம் வலி குத்­தாட்­டம் போடு­வ­து­போ­லத் தோன்­றி­யது.

தீபா­வ­ளிக்கு இன்­னும் ஒரு மாதத்­திற்கு குறை­வா­கவே இருந்­தது. வழக்­கம்­போல வீட்­டைச் சுத்­தப்­ப­டுத்­தும் வேலை­களை முடித்­து­விட்­டால் பல­கா­ரங்­கள் செய்­வ­தைப் பிறகு பார்த்­துக்­கொள்­ள­லா­மென நினைத்­து­தான் முதல் வேலை­யாக சன்­னல்­களை மட்­டும் துடைத்­தி­ருந்­தேன்.

'அதுக்கா இப்­படி விரல் மூட்­டு­கள்­கூட வலி­யில் தெறிக்­கும்?' நம்­பவே முடி­ய­வில்லை.

'கொவிட் 19' நோய்த்­தொற்­றின் தாக்­கத்­தால் வழக்­க­மான உற்­சா­கத்­தில் கொஞ்­சம் குறைந்­தி­ருந்த கடந்­தாண்டு தீபா­வளி கொண்­டாட்­டத்தை இவ்­வாண்டு சேர்த்து அனு­ப­வித்­து­விட வேண்­டு­மென நினைத்­தி­ருந்­தேன்.

'ம்... எடுத்த எடுப்­பில் ஆட்­டம் முடிஞ்ச கதை­யாய் இருக்­குதே' நோவு மனத்­தி­லும் பட­ரத் தொடங்­கி­யது.

"ஐ லைக் யுவர் முறுக்கு," என்று சொல்­லும் எதிர்­வீட்டு அங்­கிள் நினை­வுக்கு வந்­தார்.

இப்­போ­தி­ருக்­கும் வீட்­டுக்கு குடி வந்த மாதத்­தி­லேயே தீபா­வ­ளி­யும் வந்­தது.

தீபா­வ­ளிக்கு மறு­நாள், காரி­டா­ரின் மூலை­யில் நின்று சிக­ரெட் பிடித்­துக்­கொண்­டி­ருந்த அங்­கிள் முறுக்­கை­யும் சீடை­யை­யும் பற்­றிச் சிலா­கித்­துப் பேசி­யது மனத்­தில் அப்­ப­டியே அழுத்­த­மாய் இடம்­பி­டித்­தது.

'இந்­நி­லை­யில் எப்­ப­டிப் பல­கா­ரங்­க­ளைச் செய்­வது?' யோசனை ஏற்­பட்­டது.

'வலி அணு­அ­ணுவா படுத்தி எடுக்­குது. தீபா­வ­ளிக்­குப் பல­கா­ரங்­கள் செய்­யும் நினைப்பு இப்ப தேவையா?' மனம் சாடி­யது.

சிறிது நேரத்­தில் வலிக்­குத் துணை­யா­கக் காய்ச்­ச­லும் சேர்ந்­து­கொள்ள 'பென­டால்' சம­யத்­துக்கு கைகொ­டுத்­தது. அது­வும் சில மணி நேரத்­திற்கு மட்­டும்­தான்.

என்­னவோ குறை இருந்­த­தைப்­போல உடம்பு வலி, காய்ச்­ச­லு­டன் குளி­ரும் நடுக்­க­மும் இணைந்­தது. வெளியே மத்­தி­யான வெயில் தகித்­துக்­கொண்­டி­ருக்க, வீட்­டில் போர்­வைக்­குள் சுருண்­டி­ருந்­தேன்.

"இப்­ப­டிக் காய்ச்­சல், உடம்­பு­வ­லின்னு இருந்தா 'டெங்­கியா' இருக்­க­வும் வாய்ப்­பி­ருக்கு. உடனே கிளி­னிக்­கிற்கு கிளம்­பிப் போ," எனக் கண­வர் அலு­வ­ல­கத்­தி­லி­ருந்து போன­டித்­துக் கல­வ­ரத்தை ஏற்­ப­டுத்­தி­னார்.

உடனே எழுந்து போய் இன்­னொரு போர்­வையை எடுத்து வந்து போர்த்­திக்­கொண்டு படுத்­து­விட்­டேன்.

நேர­மாக ஆக, இது சாதா­ரண காய்ச்­சல் இல்லை என்­பது மட்­டும் தெளி­வா­கப் புரிந்­தது.

'கண­வர் சொல்­வ­து­போல டெங்­கிக் காய்ச்­சலா இருக்­குமோ? அல்­லது ஒரு­வேளை கொவிட்டா இருக்­குமோ?' என்ற எண்­ணம் தோன்­றிய கணத்­தில் உடம்பை உலுக்­கி­விட்­டாற்­போ­லா­னது.

'நாம் அவ்­வ­ளவு பாது­காப்பா இருக்­கும்­போது கொவிட் வரு­வ­துக்­கெல்­லாம் வாய்ப்­பில்லை. வழக்­கத்­தை­வி­டக் கூடு­தலா வீட்டு வேலை­யைச் செய்­த­து­தான் என்­னவோ பிரச்­சி­னை­யைக் கொடுக்­குது. இன்­னொரு பென­டோலை போட்டா எல்­லாம் சரி­யா­கி­டும்' மனத்­தைத் தேற்­றி­னேன்.

மீண்­டும் மாத்­தி­ரை­யைப் போட்ட பிறகு காய்ச்­சல் கட்­டுக்­குள் வந்­தா­லும் எழுந்து உட்­கார முடி­யா­மல் ஏதோ ஒன்று அழுத்­திக்­கொண்­டி­ருந்­தது.

"இன்­னுமா வீட்­டி­லி­ருக்கே?" என்ற கேள்வி தொலை­பே­சி­யில் சூடாக வந்­தது.

கூடவே, நாளுக்­கு­நாள் அதி­க­ரிக்­கும் கொவிட் பற்­றிய செய்­தி­கள் விடாப்­பி­டி­யாக நினை­வுக்கு வந்து இம்­சித்­த­தில் இதற்கு மேலும் படுத்­தி­ருக்­கக்­கூ­டாது என்ற முடி­வுக்கு வந்­தேன்.

அர­சாங்­கம் அனுப்­பி­யி­ருந்த நான்கு 'ஏஆர்டி' சுய­ப­ரி­சோ­த­னைக் கரு­வி­கள் அல­மா­ரி­யில் இருந்­தன.

'தேவை­யில்­லாம ஒண்ணை வீண­டிக்­கி­றேன்' என நினைத்­துக்­கொண்டே முதன்­மு­றை­யாக கொவிட் சுய பரி­சோ­த­னை­யைச் செய்­தேன்.

நொடி­கள் சொட்­டுச் சொட்­டாக நிமி­டங்­க­ளாக மாறி­ய­போது, கரு­வி­யில் இரண்டு கோடு­கள் தோன்றி என்னை உறைய வைத்­தன.

'எனக்­குக் கொவிட்டா?' எது­வுமே புரி­ய­வில்லை. சற்று முன்­பு­வரை உடம்பை ஆட்­கொண்­டி­ருந்த வலி, காய்ச்­சல், நடுக்­கம் எல்­லா­வற்­றை­யும் அச்­சிறு கோடு­கள் தெறித்து ஓட வைத்­தன. கண­வர் பணி­பு­ரி­யும் நிறு­வ­னத்­தில் கிரு­மித்­தொற்று அதி­க­மி­ருந்­த­தால், ஒரு­வேளை தனக்கு கொவிட் வந்­தா­லும் வரக்­கூ­டு­மென அவர்­தான் சொல்­லிக்­கொண்­டி­ருந்­தார். 'எனக்கு இது எப்­படி வந்­தி­ருக்­கும்?'

யோசிக்­கக்­கூட முடி­ய­வில்லை. சுயபரி­சோ­த­னைக் கருவி காட்­டு­வது நூறு விழுக்­காடு முடி­வாக இருப்­ப­தற்கு வாய்ப்­பில்லை என்று படித்­தது நினை­வுக்கு வந்­த­தில் கொஞ்­சம் அமை­தி­யா­னேன்.

வீட்­டுக்கு அரு­கி­லி­ருந்த ராபிள்ஸ் மெடிக்­கல்­சில் எனக்கு முன்­பாக இரண்டு பேர் மட்­டுமே காத்­தி­ருந்­த­னர்.

முதல் இருக்­கை­யில் அமர்ந்­தி­ருந்த பெண்­மணி லேசாக இரு­மி­னார்.

'இவ­ருக்­கும் கொவிட்டோ?' லேசா­கத் தலையை உதறி துளிர்த்த நினைப்பை நீக்­கி­னேன். இன்­னும் சிறிது நேரத்­தில் டாக்­ட­ரைப் பார்த்­து­வி­ட­லா­மென எனக்­குள் சொல்­லிக்­கொண்­டேன்.

சுயபரி­சோ­தனை செய்­த­தில் கொவிட் பாசிட்­டிவ் எனக் காட்­டி­யது என்று நான் சொன்­னதை டாக்­டர் மிகச் சாதா­ர­ண­மா­கக் கேட்­டுக்­கொண்­டார்.

இரு­மல் இருக்­கி­றதா என்று கேட்­ட­து­டன் மணம் மற்­றும் சுவை­ய­றி­த­லில் மாற்­றம் ஏதும் உண்டா என்ற கேள்­விக்கு இல்­லை­யெ­னப் பதி­ல­ளித்­தேன்.

"ஏஆர்டி, பிசி­ஆர் இவ்­விரு டெஸ்ட்­டை­யும் இப்­போது செய்­து­கொள்­ளுங்­கள். எதற்­கும் வீட்­டுக்­குப் போன­வு­டன் தனி­மைப்­ப­டுத்­திக்­கொள்­ளுங்­கள். பரி­சோ­த­னை­யின் முடிவு அரை மணி நேரத்­தில் உங்­க­ளது டிரேஸ் டுகெ­தர் செய­லிக்கு அனுப்­பப்­படும். முழு­மை­யா­கத் தடுப்­பூசி போட்­டி­ருப்­ப­தால், ஒரு­வேளை தொற்று உறு­தி­யா­னா­லும் ஒன்­றும் பயப்­ப­டத் தேவை­யில்லை. பத்து நாளில் முற்­றி­லும் சரி­யா­கி­வி­டும். கவலை வேண்­டாம்" என மிகச் சாதா­ர­ண­மா­கச் சொன்­னார். கிளி­னிக்­கிற்கு வரும்­போது இருந்த மன­நிலை சற்று மாறி­ய­து­போ­லத் தோன்­றி­யது.

சில நிமி­டக் காத்­தி­ருப்­பிற்­குப் பின் பரி­சோ­தனை செய்­யும் அறைக்­குச் செல்ல வேண்­டி­யி­ருந்­தது. 'N 95 மாஸ்க்­கும் ஃபேஸ் ஷீல்­டும்' அணிந்­தி­ருந்­த­வர் அடுத்­த­டுத்து இரண்டு பரி­சோ­த­னை­க­ளை­யும் செய்­தார்.

முடி­வு­கள் பாத­க­மாக வந்­தா­லும் பயப்­ப­டத் தேவை­யில்லை என்­றும் சொன்­னார்.

ஓராண்­டுக்கு முன்­னர் பெய­ரைக் கேட்­டாலே மிரள வைத்­தது இன்று அற்­ப­மா­ன­தைப்­போ­லச் சொல்­லப்­ப­டு­கி­றதே என்ற நினை­வு­டன் வெளியே வந்­தேன்.

இரண்டு புதிய நோயா­ளி­கள் காத்­தி­ருந்­த­னர். வர­வேற்­புப் பகு­தி­யில் மருந்­து­க­ளைக் கொடுத்த பணி­யா­ளர் கட்­ட­ணம் பத்து வெள்ளி என்­றார்.

ஏற்­கெ­னவே உதடு பிரி­யா­மல் பேசு­கி­ற­வர்­கள், இதில் முகக் கவ­சம் வேறு. எனக்­கு­தான் சரி­யா­கக் கேட்­க­வில்­லையோ என நினைத்து எவ்­வ­ளவு எனக் கேட்­டேன்.

பத்து வெள்ளி மட்­டும் என மீண்­டும் சொன்­னார்.

"கொவிட் அறி­கு­றி­யோடு எந்த கிளி­னிக்­கிற்­குச் சென்­றா­லும் கட்­ட­ணம் பத்து வெள்­ளி­தான்," என எப்­போதோ கேள்­விப்­பட்­டது நினை­வுக்கு வந்­தது.

அடுத்து என்­னென்ன செய்ய வேண்­டும் என நினைத்­துக்­கொண்டே வந்­தேன். வீட்­டுக்கு அரு­கில் வந்­த­போது, முகக்­க­வ­சத்தை முழங்­கை­யில் மாட்­டிக்­கொண்­டி­ருந்த எதிர்­வீட்டு அங்­கிள் கையில் குடை­யும் கழுத்­தில் டிரேஸ் டுகெ­தர் டோக்­க­னு­மாக மின்­தூக்­கி­யை­விட்டு வெளி­யா­னார்.

வீட்­டுக்கு வெளியே வைத்­துள்ள மாதுளை, கற்­றாழை ஆகிய இரண்டே தொட்­டிச்­செ­டி­க­ளுக்கு தண்­ணீர் ஊற்­று­வ­தற்­குக்­கூட அவ்­வீட்டு ஆன்ட்டி முகக்­க­வ­சத்­தோடு­தான் வரு­வார். அங்­கிள் அதற்கு நேர் மாறா­க­யி­ருந்­தார்.

முகக் கவ­சம் அணி­யா­த­தற்­காக நக­ரில் சுற்­றி­வ­ரு­கிற, கண்­கா­ணிப்­புத் தூது­வர்­க­ளால் முத­லில் எச்­ச­ரிக்கை செய்து அனுப்­பப்­பட்­டார்.

அதற்­க­டுத்து இருமுறை அப­ரா­தம் செலுத்­திய பின்­னும் ஆன்ட்­டி­யின் வருத்­தம் மட்­டுமே கூடிக்­கொண்­டி­ருந்­தது.

முன்­பெல்­லாம் வழக்­க­மா­கக் காலை வேளை­களில் யோகா மேட்­டு­டன் அங்­கி­ளும் ஆண்­டி­யு­மா­கக் கிளம்­பி­வி­டு­வர்.

காலை­யில் மழை பெய்­தால் உடற்­ப­யிற்சி செய்ய மாலை­யில் போவ­தைப் பார்த்­தி­ருக்­கி­றேன்.

உடற்­ப­யிற்சி என்­றில்லை, எப்­போது எங்கே போனா­லும் இரு­வ­ரும் சேர்ந்­தே­தான் போவார்­கள். கொவிட் பிரச்­சினை ஏற்­பட்ட பிறகு வீட்­டுக்­குத் தேவை­யான பொருட்­களை அதே வட்­டா­ரத்­தில் வசிக்­கும் அவர்­க­ளது பிள்­ளை­களோ பேரப்­பிள்­ளை­களோ கொண்டு வந்து கொடுத்­த­னர்.

வய­தா­ன­வர்­கள் வீட்­டுக்­குள் இருப்­பது நல்­லது என அர­சாங்­கம் சொல்ல ஆரம்­பித்­த­தி­லி­ருந்து அங்­கி­ளின் அட்­ட­கா­சம் அதி­க­ரித்­தது.

ஆன்ட்­டி­யின் வெளிப்­புற நட­வடிக்­கை­க­ளை­யும் சேர்த்து தான் செய்­கி­றேன் என்­ப­தைப்­போ­லச் சுற்ற ஆரம்­பித்­தார்.

தெரிந்­த­வர்­க­ளைப் பார்த்­தால் "சௌக­ரி­யமா இருக்­கீங்­களா?" என்று கேட்­ப­தைப்­போல "தடுப்­பூசி போட்­டுக்­கொண்­டீர்­களா?" என்ற கேள்வி ஆறேழு மாதங்­க­ளுக்கு முன்­வரை சர்வ சாதா­ர­ண­மாக வலம் வந்­து­கொண்­டி­ருந்­தது.

"அங்­கிள்­தான் ஊசியே போட்­டுக்­க­மாட்­டேன்னு சொல்­கி­றார். ஊசி போட்­டால்­தான் வீட்­டுக்கு வரு­வோம் எனப் பிள்­ளை­களும் பேரப்­பிள்­ளை­களும் சொல்­வ­தைக்­கூ­டக் கேட்­க­மாட்­டேங்­கி­றார். எங்­க­ளுக்­குத் தேவை­யா­ன­வற்றை, என்­னவோ இணை­யத்­தில் வாங்­கி­யது­போல வீட்­டுக்கு வெளியே கொண்டு வந்து வைத்­து­விட்டு அழைப்பு மணியை அழுத்­திச் சொல்­லி­விட்­டுப் போகும்­போது மனம் வலிக்­கிறது. அப்­ப­டிச் செய்­தா­லா­வது இவர் வழிக்கு வரு­வார் என நினைக்­கின்­ற­னர். அவர்­கள்­மீ­தும் இவ­ருக்கு கோபம் வந்­த­து­தான் கண்ட பலன்," என்று லேசா­கக் கலங்­கி­ய­வாறு ஆன்ட்டி சொன்­னவை மனத்­தில் எட்­டிப் பார்த்­தன.

'ஊசி­யும் போட்­டுக்­கொள்­ளா­மல், வீட்­டி­லும் தங்­கா­மல் இந்த அங்­கிள் இப்­ப­டிச் சுற்­று­கி­றாரே' என்ற நினை­வோடு வீட்­டுக்கு வந்­தேன்.

கத­வைத் திறந்­த­தும் கொஞ்ச நேரம் வில­கி­யி­ருந்த பயம் ஓடி வந்து கவிந்­து­கொண்­டது. 'பரி­சோ­தனை முடிவு வரும்­வரை காத்­தி­ருக்க வேண்­டாம். கண­வ­ரும் பிள்­ளை­களும் வீட்­டுக்கு வரு­வ­தற்­குள் அறைக்­குள் சென்­று­விட வேண்­டும்' என்ற தவிப்பு பயத்தை விரட்­டி­விட்டு வேக­மா­கச் செயல்­பட வைத்­தது.

மின்­கட்­டண ரசீ­தைக் காட்டி என்­டி­யு­சி­யில் பெற்று வந்த முகக்­க­வ­சங்­களில் பிரிக்­கப்­ப­டா­தி­ருந்த முகக்­க­வ­சம் ஒன்றை எடுத்து முத­லில் மாட்­டி­னேன். அடுத்த சில நிமி­டங்­களில், 'இவ்­வ­ளவு அழுத்­த­மா­க­வுள்ள முகக்­க­வ­சத்தை நாள் முழுக்க அணிந்­தி­ருப்­பது எவ்­வ­ளவு சிர­மம்?' என்று சுகா­தா­ரத்­து­றை­யில் பணி­பு­ரி­ப­வர்­க­ளின் நிலை­யை சிறி­தளவு உணர முடிந்­தது.

கையு­றை­களை எடுத்து மாட்­டிக்­கொண்டு கண­வ­ரது உடை­களில் பத்து நாட்­க­ளுக்­குத் தேவைப்­ப­டு­ப­வற்றை எடுத்து அறைக்கு வெளியே வைத்­தேன்.

நூல­கத்­தி­லி­ருந்து இர­வல் பெற்­றி­ருந்த புத்­த­கங்­க­ளு­டன், மடிக்­க­ணி­னி­யும் அறைக்­குள் போனது. இல­வ­ச­மா­கக் கிடைத்த 'ஆக்சி மீட்­டரை' எடுத்­துக்­கொண்டு அறைக்­குள் அடைக்­க­ல­மா­னேன்.

டிரேஸ் டுகெ­தர் செய­லி­யில் தடுப்­பூசி போட்­டதை உறுதி செய்­யும் டிக்­கிற்­குப் பக்­கத்­தி­லுள்ள பரி­சோ­தனை முடிவு என்று இருக்­கும் பகு­தி­யில் சிவப்பு நிறத்­தைக் காட்டி நோய் உறுதி செய்­யப்­பட்ட தக­வ­லைத் தெரி­வித்­தது. எதிர்­பார்த்­தி­ருந்த தக­வல் என்­றா­லும் அதைப் பார்த்த கணத்­தில் இரண்டு 'N 95' மாஸ்க்கை மாட்­டி­ய­தைப்­போல மூச்­ச­டைத்­தது. 'கவ­லைப்­ப­டு­ம­ள­வுக்கு இது ஒண்­ணும் பெரிய விஷ­யம் கிடை­யாது. கவ­னத்தை வேறு பக்­கம் திருப்பு' எனக்­குள் சொல்­லிக்­கொண்­டேன்.

சில பக்­கங்­க­ளைப் புரட்­டு­வ­தற்­குள் தலை­வலி, எடுத்த புத்­த­கத்தை மூட வைத்­தது. 'பத்து நாள் இந்த அறைக்­குள் இருக்க வேண்­டும்' என்ற நினை­வும் சேரக் களைப்பு நெஞ்­சில் கால் மேல் கால் போட்டு உட்­கார்ந்­து­கொண்­டது.

மறு­நாள் மருத்­து­வர் கொடுத்­தி­ருந்த மாத்­தி­ரை­யின் உத­வி­யால் காய்ச்­ச­லும் உடம்பு வலி­யும் மட்­டுப்­பட்­டது. என்­னென்ன செய்ய வேண்­டும் எவை­யெல்­லாம் செய்­யக் கூடாது போன்­றவை குறித்த அறிக்கை குறுந்­த­க­வல் வழி­யா­கக் கைபே­சிக்கு வந்­தது. அதில் சில பக்­கங்­க­ளைப் படிப்­ப­தற்­குள் தலை­யைச் சுற்­று­வ­து­போ­லி­ருக்க கண்­களை மூடி­னேன்.

டிரேஸ் டுகெ­தர் டோக்­கனை ஒப்­ப­டைக்க வேண்­டும் என சமூக மன்­றத்­தி­லி­ருந்து ஒரு­வர் வந்­தி­ருப்­ப­தாக கண­வர் சொன்­னார். அச்­சா­த­னத்தை போட்டோ எடுத்­துக்­கொண்டு கொடுக்க வேண்­டும். பத்து நாட்­க­ளுக்­குப் பிறகு சமூக மன்­றத்­தில் அப்­பு­கைப்­ப­டத்­தைக் காட்டி டோக்­க­னைப் பெற்­றுக்­கொள்­ள­லாம் எனச் சொல்­லப்­பட்­டது. 'எவ்­வ­ளவு எச்­ச­ரிக்­கையா இருக்­காங்க?!' அந்த நோவி­லும் வியக்­கா­மல் இருக்க முடி­ய­வில்லை.

கண­வ­ரது வேலை­யி­டத்து விதி­க­ளின்­படி ஒவ்­வொரு வார­மும் PCR பரி­சோ­தனை செய்­து­கொள்ள வேண்­டும். "எனக்­கும் பாசிட்­டிவ்" என்று மறு­நாளே அறைக்­குள் வந்­த­வ­ரைப் பார்த்து என் இமை­கள் சில நிமி­டங்­க­ளுக்கு இயக்­கத்தை நிறுத்­தின. 'இப்­ப­டி­யொரு பொருத்­தமா?' மனத்­திற்­குள் அந்­நோயை சபிக்­க­த்தான் முடிந்­தது. ஏஆர்டி பரி­சோ­த­னைக்­குப் பிறகு பிள்­ளை­களுக்­குத் தொற்று ஏற்­ப­ட­வில்லை என்­பது மிக­வும் ஆறு­த­லாக இருந்­தது.

பரி­சோ­தனை முடிவு தவறோ எனச் சந்­தே­கிக்­கும்­படி கண­வ­ரது நட­வ­டிக்­கை­கள் இருந்­தன. பிள்ளை­க­ளி­டம் பேசு­வ­தற்கு மட்­டுமே நான் கைபே­சி­யைப் பயன்­ப­டுத்­தி­னேன். அவரோ உற­வி­னர், நண்­பர்­க­ளென எடுத்த கைபே­சியை இறக்­கா­மல் பேசிக்­கொண்­டி­ருந்­தார். மற்ற நேரங்­களில் மடிக்­க­ணினி அவ­ருக்கு கைகொ­டுத்­தது. தனி­மைப்­ப­டுத்­திக்­கொள்­ளும் முன்­பாக அறைக்­குள் எடுத்து வைத்த புத்­த­கங்­கள் என்னை ஏக்­கத்­து­டன் பார்த்­தன.

இரண்டு நாள் முடி­வ­தற்­குள் அறை­யைப் பார்க்­கவே பிடிக்­கா­மல் போனது. மூன்­றா­வது நாள் காய்ச்­சல் விட்­டு­விட, மனத்­தில் சிறு நிம்­மதி எட்­டிப்­பார்த்­தது. அன்று மாலை இலே­சாக ஆரம்­பித்த இரு­மல் கொஞ்­சம் கொஞ்­ச­மா­கக் கூடி இர­வுக்­குள் பெருந்­தொ­ட­ராக உரு­வெடுத்­தது. உடனே மருத்­து­வ­ம­னைக்­குப் போவ­து­தான் நல்­லது எனப் பிள்­ளை­களும் கண­வ­ரும் சொன்­னார்­கள். கத­வுக்கு வெளி­யில் இருக்­கும் பிள்­ளை­க­ளுக்­கும் கூட­வே­யி­ருக்­கும் கண­வ­ருக்­கும் பதில் சொல்­வ­தற்­குள் போதும் போது­மென்­றா­னது. ஒரு­வ­ழி­யா­கக் காலை­யில் போவ­தா­கச் சொல்லி அவர்­கள் வாயை அடைத்­தேன். அப்­போது, எதிர் வீட்டு அங்­கிளை ஆம்­பு­லன்­சில் ஏற்­றிச் சென்­றதை பிள்­ளை­கள் சொல்­லி­னர்.

எனக்­குத் தொற்று உறு­தி­யான சில நாட்­க­ளுக்கு முன் நானும் கண­வ­ரு­மாக வீட்­டுக்கு வெளியே வைத்­தி­ருந்த தொட்­டிச் செடி­க­ளைச் சீர­மைக்­கும் வேலை­யைச் செய்­து­கொண்­டி­ருந்­தோம். அப்­போது எதிர்­வீட்டு அங்­கிள், "தடுப்­பூ­சின்னு சொன்­னாங்க... அப்­பு­றம் இரண்­டா­வது ஊசி போட­ணும்னு சொன்­னாங்க. இப்­பப் பார்த்தா மூணா­வது ஊசி போட்­டுக்­கிட்­டா­தான் கூடு­தல் பாது­காப்­புன்னு சொல்­றாங்க. தடுப்­பூ­சி­யைப் போட்­ட­பி­ற­கு­தான் நிறைய பேர் இந்­நோ­யால் பாதிக்­கப்­ப­டு­வ­தா­கச் செய்தி வருது. ஊசி போட்­டுக்­கா­த­வங்க கடைத்­தொ­கு­திக்கு வரக்­கூ­டா­துன்னு சட்­டம் போட்­டாங்க. இப்ப என்­னன்னா ஊசி­யைப் போடா­த­வங்­க­ளுக்கு நோய்த்­தொற்று வந்தா மருத்­துவ செலவை அவங்­களே பார்த்­துக்­க­ணும்னு சொல்­றாங்க. ம்... இவங்க என்­னென்ன சட்ட திட்­டங்­க­ளைப் போட்­டா­லும் ஊசி போட்­டுக்­கிற முட்­டாள்­த­னத்தை மட்­டும் நான் செய்­ய­மாட்­டேனே," என்று அழுத்­தம் திருத்­த­மா­கச் சொன்­னார்.

அவர் சொல்­வது சரி­யில்­லை­யென நாங்­கள் சொன்­ன­போ­தும் தனது கொள்­கை­யில் உறு­தி­யாக இருந்­தார்.

முகக் கவ­சம் அணி­யா­மல் இருப்­ப­வ­ரி­டம் மேற்­கொண்டு வாதிக்க விரும்­பா­மல் மீதி வேலை­யைப் பிறகு பார்த்­துக்­கொள்­ள­லாம் என வீட்­டுக்­குள் வந்­து­விட்­டோம்.

'முழு­மை­யா­கத் தடுப்­பூசி போட்ட நம்ம நிலை­மையே இப்­ப­டி­யி­ருக்கு. அங்­கி­ளைப்­போல ஊசி­யைப் போட்­டுக்­கொள்­ளா­த­வர்­க­ளுக்­கெல்­லாம் இத்­தொற்று ஏற்­பட்­டால்...' என்ற நினைவே வலி­யைத் தந்­தது.

சில துளி­கள் கோடா­லித் தைலம் போட்டு நீராவி பிடித்த ஒரு மணி நேரத்­திற்கு சுவா­சப்­பா­தை­யைத் துடைத்து வைத்­த­தைப்­போலத் தெளி­வா­னது. அரை மணி நேரத்­தில் மீண்­டும் இரு­மல் தலை­யெ­டுத்­தது.

இரு­மல் மருந்தைக் குடித்த சிறிது நேரத்­திற்­குப் பிறகு இருமல் குறைந்திருந்தது. இதற்­குப் போய் இவ்­வ­ளவு பயந்­தோமே என்­று­கூ­டத் தோன்­றி­யது. எல்­லாம் கொஞ்ச நேரம் மட்­டும்­தான்.

சிறிது நேரத்தில் மீண்டும் காகி­தங்­களை எரித்த காற்­றைச் சுவா­சிக்­கும்­போது ஏற்­படும் கம­ற­லைப்­போ­லத் தோன்­றிய கணமே இரு­மல் பிடித்­துக்­கொள்­ளும் (கொல்­லும்).

இரவு பன்­னி­ரண்டு மணிக்கு மேல் ஆரம்­பித்த இரு­மல் போனால் போகி­ற­தென நடு­வில் கொஞ்­ச­நேரம் மட்­டுமே விட்­டி­ருந்­தது. ஆக மொத்­தத்­தில், இந்­தக் கணம் இருக்­கும் உடல்­நிலை அடுத்த கணத்­தில் எப்­ப­டி­யும் மாற­லாம் என்­பதை கொவிட் கிருமி தெள்­ளத் தெளி­வாக உணர்த்­தி­யது.

அதற்கு மேலும் என் பேச்­சைக் கேட்க விரும்­பாத கண­வர் ஆம்­பு­லன்சை அழைக்­கும் முடி­வுக்கு வந்­தார்.

காணொளி வழி­யாக மருத்­து­வ­ரைக் காண­லாம் என சுகா­தா­ரத்­து­றை­யின் அறிக்­கை­யில் படித்­தது நினை­வுக்கு வர, இதை­யும் முயற்சி செய்து பார்ப்­போம் என்­றேன். உன்­னைத் திருத்தமுடி­யாது என்­ப­தைப்­போ­லப் பார்த்­தார்.

சுகா­தா­ரத்­துறை கொடுத்­தி­ருந்த 'லிங்­கில்' பதிவு செய்த இரண்­டா­வது நிமி­டத்­தில் வாட்­சப் வீடியோ காலில் அழைப்பு வந்­தது.

டாக்­டர், முத­லில் ஆக்­சி­ஜன் அளவு கட்­டுக்­குள் இருப்­ப­தைக் கேட்டு உறுதி செய்­தார். மருந்­து­களை அனுப்­பு­வ­தா­கச் சொன்­ன­து­டன் விரை­வில் சரி­யா­கி­வி­டும் என்ற நம்­பிக்­கை­யை­யும் கொடுத்தார்.

மூன்றே மணி நேரத்­தில் மருந்­து­கள் வீட்­டுக்கு வந்­தன. அடுத்து வந்த நாட்­களில் இரு­மல் சிறிது சிறி­தா­கக் குறைந்­தது.

இதற்­கி­டை­யில் எதிர்­வீட்டு அங்­கி­ளைப்­பற்றி பிள்­ளை­கள் சொன்ன செய்தி மனப்­பா­ரத்தை உயர்த்­தியது.

எதிர்­பார்த்­துக் காத்­தி­ருந்த பத்­தா­வது நாள்.

இன்­றோடு அறை­வா­சம் முடிந்­தது என்ற எண்­ணம் இமை­களை இணை­ய­வி­ட­வில்லை.

டிரேஸ்டுகெ­தர் செய­லி­யில் அச்­சு­றுத்­தும்­படி காணப்­பட்ட சிவப்பு கட்­டம் இரவு பன்­னி­ரண்டு மணிக்கு, கண்­க­ளுக்கு குளுமை அளிப்­ப­து­போ­லப் பச்­சை­யாக மாறி­ய­தில் புது மனு­சி­யாக ஆன­தைப்­போ­லி­ருந்­தது.

மறு­நாள், வீட்­டின் கதவை மெல்லத் திறந்­தேன். அதற்­கா­கவே காத்­தி­ருந்­த­தைப்­போல முகத்­தில் மோதிய காற்று மலை மேல் நிற்பது­போன்ற உணர்­வைத் தந்­தது.

செம்­ப­ருத்­திச் செடி­யில் ஒரே கொத்­தில் பூத்­தி­ருந்த மூன்று இளஞ்­சி­வப்பு மலர்­கள் தலை­ய­சைத்து என்னை வர­வேற்­றன. கனத்­தி­ருந்த மனம் எதை­யும் அனு­ப­விக்கவிட­வில்லை.

காலை நேரத்­தில் கம­ழும் ஊது­பத்­தி­யின் மணம் இல்­லாது போனதை உள்­ளம் ஏற்க மறுத்­தது.

எதிர் வீட்­டுக்கு முன்­பு­றம் சிறு மேடை­யின்­மீது வைக்­கப்­பட்­டி­ருந்த அம்­ம­னைப்­போ­லக் காட்­சி­ய­ளிக்­கும் சாமி சிலை சிவப்­புத் துணி­யால் மூடப்­பட்­டி­ருந்­தது.

அவர்­க­ளது வீட்­டுக் கத­வி­லும் சிவப்­புத் தாள் ஒட்­டப்­பட்­டி­ருந்­தது. பார்த்­த­வு­டன் பளீ­ரெ­னச் சிரிக்­கும் அங்­கிள் நினை­வில் வந்­தார். பாழும் கிருமி. கொரோனா வதம் காண மனம் ஏங்­கி­யது.

 
Article Hard Regwall
 

Register and read for free!

உங்கள் செய்தி வரம்பை எட்டிவிட்டீர்கள். மேலும் படிக்க இலவசக் கணக்கு தொடங்கவும்.
இன்று மேலும் 1 செய்திகளைப் படிக்கலாம். 
மேலும் படிக்க இலவசக் கணக்கு தொடங்கவும்.
 
 
ஏற்கெனவே பதிவுசெய்துள்ளீர்களா?
 
 

அண்மைய காணொளிகள்

 
 
Article Paywall 1
தடையற்ற சேவையைப் பெற, சந்தாதாரராகுங்கள்.
தொடக்க சலுகை - தனிநபர் பயன்பாட்டுக்கு மாதத்திற்கு $4.90 மட்டுமே! (ஒப்பந்தம் கிடையாது)
 
 
 
 
நாங்கள் தரமான செய்திகளை வழங்கவும் இந்த வட்டாரத்தில் தமிழ் வாசகர்களின் எண்ணிக்கையை அதிகரிக்கவும், நீங்கள் சந்தா சேர்வது உதவும்.
 
இன்னும் ஒரு செய்தியை இலவசமாக வாசிக்க
தடையற்ற சேவைக்கு சந்தாதாரராகுங்கள். TM Icon
X

அதற்குள்ளாகவா? இந்தச் செய்திகளையும் படிக்கலாமே!

அதற்குள்ளாகவா?
இந்தச் செய்திகளையும் படிக்கலாமே!