ம்மே... ம்மே...

சிறுகதை

காசாங்காடு வீ.காசிநாதன்

விஸ்­வ­லிங்­கம் தம்­ப­தி­யி­ன­ரின் இரண்டு மகன்களுக்­கும் தனது சொந்த ஊரில் இருக்­கும் குல­தெய்­வம் முனீஸ்­வ­ர­ருக்­கு முடி இறக்கி சாமி கும்­பிட வேண்டுதல்.

குடும்ப வழக்­கப்­படி குழந்­தை­களுக்கு மூன்று வயதிற்குள் நேர்த்­திக்­க­டன் செலுத்திவிடு­வார்­கள்.

பெரி­ய­வன் சுகு­மா­றன் பிறந்த இரண்­டா­வது ஆண்டு முடி­வில் விசு­வின் மனைவி மீண்­டும் தாய்­மை­ய­டைய நேர்த்திக்­க­டன் தடை­பட்­டது.

இளைய­வன் முகி­லன் பிறந்துவிட்­டான்.

அதன் பிறகு நேர்த்­திக்­க­டன் மூன்று ஆண்டுகளுக்குள் நிறை­வேற்ற முடி­ய­வில்லை.

சிங்­கப்­பூ­ரில் வசித்­து­வ­ரும் விஸ்­வ­லிங்­கம், நேர்த்­திக்­க­டனை முடிக்க விடுப்பு எடுத்­துக்­கொண்டு குடும்­பத்­து­டன் தமிழ் நாட்­டில் உள்ள சொந்த ஊருக்கு வந்­து­சேர்ந்­தார்.

ஏதா­வது ஒரு தடங்­கல். தொலைக்­காட்­சி­யில் வரும் 'தடங்­க­லுக்கு வருந்­து­கி­றோம்' டைப்­பில் வந்­து­வி­டும்.

மூத்­த­வ­னுக்கு ஏழு வய­தும் இள­ய­வ­னுக்கு நான்கு வய­தும் இருக்­கும்­போது ஒரு நல்ல நாளில் நேர்த்­திக்­க­டன் செய்ய முடிவு செய்­த­னர்.

கொரோனா வந்து நெருக்­கடி கொடுத்­தது.

என்ன ஏதும் சாமிக் குத்­தமா?

நம்ம நேர்த்­திக்­க­டனை ஐயா ஏற்­றுக்­கொள்ள தடை­ப­டு­கி­றதே? என விஸ்­வ­லிங்­கத்­தின் தாயார் தொலை­பே­சி­யில் தொடர்­பு­கொள்­ளும்­போ­தெல்­லாம் புலம்­பிக் கொண்­டி­ருப்­பார்.

உல­கமே தடு­மா­றுது... ஐயா­விற்கு ஒன்­றும் கோப­மில்லை. கொரோனா முடிந்­த­தும் எல்­லாம் சரி­யாகி ஏற்­றுக்­கொள்­வார் என்று அம்­மா­வுக்கு ஆறு­தல் கூறி மகன் முத்­தாய்ப்பு வைப்­பார்.

*

ஒரு­வ­ழி­யாக இந்த 2022ஆம் ஆண்டு ஜூன் மாதம் நேர்த்­திக்­க­டனை நிறை­வேற்றி விட­லாம் என்று பேசி, வரும் ஞாயிற்­றுக்­கி­ழமை என முடி­வா­னது.

விஸ்­வ­லிங்­க­மும் அவ­ரது நண்­ப­ரும் அரு­கில் இருக்­கும் சந்­தைக்­குச் சனிக்­கி­ழமை சென்று 2 ஆட்­டுக்­கி­டாய்­கள் வாங்கி வந்­த­னர்,

கிடாய்­களை மோட்­டார் சைக்­கி­ளி­லேயே சமார்த்­தி­ய­மாக ஆளுக்­கொன்­றாக வைத்­துக்­கொண்டு சர்க்­கஸ்­கா­ரர்­க­ளைப் போல் வீட்­டிற்­குக் கொண்டு வந்­த­னர்.

கீழே இறக்­கி­விட்ட கிடாய்­கள் ஏதோ விடு­முறை முடிந்து பள்­ளிக்­குச் செல்ல அடம்­பி­டிக்­கும் மாண­வர்­க­ளைப் போல் முரண்டு பிடித்­தன.

விஸ்­வ­லிங்­கத்­தின் மனைவி துர்கா வீட்­டில் ஆடு­கள் இருந்­தன. இளம் வய­தில் ஆடு­க­ளோடு பழ­கி­ய­வர். அவற்­றின் குணங்­களை அறி­வார்.

பின்­பு­றம் சென்று மாம­ரத்­தின் கிளை­களை ஒடித்து வந்து கிடாய்­க­ளி­டம் காண்­பிக்க "காதலி பின்­னாடி திரி­யும் காத­லன் போல" பொடி நடை­யாய் அவை நடக்க ஆரம்­பித்­தன.

ஆரம்­பத்­தில் பிகு பண்­ணிய கிடாய்­கள் தற்­போது தீனி கிடைத்­த­தும் மகிழ்ச்­சி­யா­யின.

"ம்மே ..ம்மே".. என்ற சத்­தம்

சிறிது நேரத்­திற்­குப்­பின் துர்கா பக்­கத்து வீட்­டி­லி­ருந்து கிடாய்­க­ளுக்கு புல் வாங்கி வந்து போட்­டார்.

பிறகு புண்­ணாக்கு, தழை­கள் என ஒவ்­வொன்­றாக புது­மாப்­பிள்­ளை­யைக் கவ­னிப்­பது போல் கவ­னித்­துக்­கொண்­ட­னர்.

சுகு­மா­ற­னும் முகி­ல­னும் ஆட்­டுக்­கி­டாய்­க­ளு­டனே பொழு­தைக் கழித்­த­னர்.

கிடாய்­களும் ஏதோ ரொம்ப நாள் பழ­கி­ய­தைப்­போல் ஒட்­டிக்­கொண்­டன.

நாம் சிங்­கப்­பூர் செல்­லும்­போது இந்த கிடாய்­களை கூட அழைத்­துச் செல்­ல­லாமா? நம்ம பால்­க­னி­யில் வைத்து வளர்க்­க­லாம் என முகி­லன் கேட்க..

டேய் சிங்­கப்­பூ­ரில் இதெல்­லாம் வீட்­டில் வளர்க்க முடி­யாது.

ஃபிளைட்­டில் எப்­படி கொண்டு போவது?

கிடாய்­கூட வெளை­யாட விரும்­பி­னால் நீ இங்­கேயே இரு.. என்­றான் சுகு­மா­றன்.

அப்போ, அப்­பா­கிட்ட சொல்லு நான் இங்­கேயே இருக்­கி­றேன்.

நல்லா வெளை­யா­ட­லாம்.. மரத்­திலே ஏற­லாம்.. ஏரி­யில் குளிக்­க­லாம்..

ஜாலி­தான் என்­றான் முகி­லன்..

டேய் எனக்கே ஆசை­யைத் தூண்டி விடாதே..

சிங்­கப்­பூர் போனா வீட்­டிலே அடைஞ்சு கிடக்­க­ணும் ..

இல்­லன்னா ஸ்கூல்.. டியூ­ஷன்..

கைத்­தொ­லை­பேசி ஒன்­று­தான்.. அதை­யும் அம்மா அடிக்­கடி பிடுங்கி விடு­வார்.

ஊர் ஜாலி­தான்..

என்ன.. சுற்­றுப்­பு­றம்­தான் சுத்­தமா இல்ல...

மற்­ற­படி இங்கு விளை­யாட வச­தி­கள் அதி­கமே..

இதைக்­கேட்ட துர்கா என்ன.. ஊரை­யும் சிங்­கப்­பூ­ரை­யும் அல­சு­றீங்க.. இன்­னும் ஒரு வாரம்­தான் இங்கே..

அப்­பு­றம் ஸ்கூல்..

அம்மா ஆரம்­பிச்­சிட்­டாங்­கடா..

ஸ்கூல்.. டியூ­ஷன்,, படி.. படி .. இதே பாட்­டு­தான்...

நம்ம தாத்தா அம்­மாவை ரொம்ப படுத்­திட்­டாங்க போல..

அதான் நமக்கு இப்­ப­டித் தண்­டனை..

படிக்­கச் சொல்­ற­து­கூட ஓகே..

மொபைல் போனை புடுங்­கு­வாக பாரு அப்­ப­தான் கோபம் கோபமா வரும்..

சரி ஒரு வாரம் நல்லா விளை­யா­டு­வோம் என்­றான் சுகு­மா­றன்.

*

அன்று இரவு கிடாய்­களை முன்­ப­குதி சிமென்ட் வரண்­டா­வில் கொண்­டு­வந்து கட்­டி­னர்.

முன்­ப­குதி விளக்கு இரவு முழு­தும் எரிந்து கொண்­டி­ருந்­தது. ஆட்­டுக்­குட்­டி­களை கயிற்­றில் நன்­றா­கக் கட்டி இருக்­கி­றார்­களா? என துர்கா உறுதி செய்­து­கொண்­டார்.

சுகு­மா­ற­னும் முகி­ல­னும் ஆட்­டுக்­குட்­டி­க­ளுக்கு மாங்­கொத்­தைக் கொடுத்து அவை சாப்­பி­டு­வ­தைப் பார்த்­துப் பூரித்­த­னர்.

அவர்­கள் முகம் மகிழ்ச்­சி­யில் பளிச்­சிட்­டது.

அவ்­வப்­போது மகிழ்ச்­சி­யில் கிடாய்­கள், ம்மே.. ம்மே என்று சிணுங்­கின.

அதன்­பி­றகு சிறு­வர் இரு­வ­ரும் வீட்­டின் முன்­ப­கு­தி­யில் தூங்கி விட்­ட­னர்.

அடுத்த நாள் ஞாயிற்­றுக்­கிழமை.

சாமி கும்­பிட கோயி­லுக்­குச் செல்ல எல்­லாம் தயா­ரா­னாங்க.

பங்­காளி, நண்­பர்­கள் உற­வி­னர்­கள் என எல்­லா­ரை­யும் அப்பா கூப்­பிட்டு வந்­தார்­.

கிடாய்­களைப் பிடித்­துச் செல்ல ஒரு­வர் வந்­தார். வரும்­போதே கைகளில் இலை­களை வைத்­தி­ருந்­தார்.

ஆட்­டுக் கிடாய்­களை அவிழ்த்­துக்­கொண்டு இலை­களைக் காண்­பித்து அவற்றை ஓட்­டிச் சென்­றார்.

ஆட்டுக்குட்டிகளோ தங்களுக்கு வரவிருக்கும் ஆபத்தை அறி­யாது, இலை­களைச் சுவைத்­த­படி பொடி நடை­யாய் சென்­றன.

*

இந்த முனீஸ்­வ­ரர் அமைந்­துள்ள இடம் தமிழ்­நாட்­டின் பட்­டுக்­கோட்டை அரு­கில் உள்ள காசாங்­காடு கிரா­மத்­தில் உள்­ளது.

முப்பது அடி உய­ர­முள்ள இந்த சிலை கோவி­லி­லேயே களி­மண்­ணில் வடி­வ­மைக்­கப்­பட்டு பிறகு வெப்­பப்­ப­டுத்தி அதன்­பி­றகு வண்­ணம் தீட்­டப்­பட்­டது.

மாலை அணி­விக்க சிலை­யின் பின்­பு­றம் இரும்­பி­னால் ஆன படிக்­கட்­டும் உண்டு.

மஞ்­சு­குப்­பன் என்ற பெரிய ஏரி­யின் கரை­யில் கோயில் அமைந்­துள்­ளது.

இயற்­கை­யான வனப்­பரப்­பில் நவீன வச­தி­களும் மின் விளக்­கு­களும் கொண்ட சமை­யல் கூடத்தையும் உள்­ள­டக்­கி­யது.

மரங்­களும் செடி­களும் நிரம்ப உள்ள வெட்­ட­வெ­ளிப் பகு­தி­யில் பெரிய சாமி­யின் சிலை அரு­கில் ஆலங்­கன்று முளைத்து அதன் கிளைகள் அங்­குள்ள சாமி­களை மழை, வெயி­லில் இருந்து பாது­காக்­கிறது. சில மாதங்­க­ளுக்கு ஒரு­முறை கிளை­களை வெட்டி விடு­கின்­ற­னர்.

இயற்­கை­யாக அமைந்­துள்ள இந்த ஆல­ம­ர­மும், இது­போன்ற நிகழ்­வு­களும் இறை நம்­பிக்­கையை உறு­திப்­ப­டுத்­து­கின்­றன.

முனீஸ்­வ­ரர்­களில் பல­வகை உண்டு...

ஜடா முனி, நாத­முனி, வேத­முனி, பூத­முனி, சக்­தி­முனி, மாய­முனி, மந்­தி­ர­முனி, பால்­முனி, கரு­முனி, சுட­லை­முனி என்று பல்­வேறு வகை­யாக முனீஸ்­வ­ரன் அழைக்­கப்­ப­டு­கி­றார்.

இக்­கோ­யி­லில் இருப்­பது பால்­முனீஸ்வரர்.

பால் முனீஸ்­வ­ரரை வழி­பட்­டால் குடும்­பத்­தில் செல்­வம் பொங்­கும், எல்லா காரி­யத்­தி­லும் வெற்றி கிட்­டும் என்­பது நம்­பிக்கை.

கோயி­லுக்கு படை­யல் பொங்­கல் மற்­றும் பழங்­க­ளைக் கொண்டு நைவேத்­தி­யம் செய்­யப்­படும்.

கிடாய் கோழி இறை­பலி உண்டு.

ஆனால் அசை­வப் படை­யல் இல்லை.

*

கிடாய்களைப் பிடித்துக் கொண்டு வந்தவர், அவற்றை கோவிலுக்கு அருகே உள்ள ஒரு மரத்தில் கட்டிவைத்தார்.

அரு­கில் அரு­கம்­புல் நன்கு வளர்ந்து கிடந்­தது. மேலும் அரு­கில் இருந்த மரக்­கி­ளை­க­ளின் இலை­க­ளை­யும் அவர் ஒடித்­துப்­போட்­டார்.

கிடாய்­கள் எதைச் சாப்­பி­டு­வ­தென்றே தெரி­யா­மல் அரு­கம் புல்­லை­யும் மரத்­தின் கிளை­க­ளை­யும் மாறி மாறிச் சுவைத்­தன.

உற­வி­னர்­கள், நண்­பர்­கள் என கோவி­லுக்கு வந்த வண்­ணம் இருந்­த­னர்.

காலை­யில் சற்று நேரம் கழித்து கண்­வி­ழித்த சுகு­மா­ற­னுக்­கும் முகி­ல­னுக்­கும் கிடாய்­கள் இல்­லா­தது ஏமாற்­ற­மாக இருந்­தது.

அம்­மா­வி­டம் சென்று விசா­ரிக்க, அவர் கிடாய்­களை கோவிலுக்குக் கொண்டு சென்று விட்டார்கள் என்றும் கார் வந்­த­தும் நாமும் கோவி­லுக்­குப் போக­லாம். கிடாய்களை அங்கே பார்த்­துக்கொள்­ள­லாம் என்றும் கூறிவிட்டார்.

குளித்­து­விட்­டுக் காலை உணவு முடித்­த­தும் கார் வந்து வாச­லில் நின்­றது.

கோவி­லுக்­குச் சென்­ற­தும் விஸ்­வ­லிங்­கம், சுகு­மா­றனும் முகி­லனும் முடி காணிக்கை செலுத்­தி­னர்.

பிறகு ஏரி­யில் சென்று குளித்து விட்டு மாமா வீட்­டி­லி­ருந்து கொண்டு வந்­தி­ருந்த புதிய ஆடை­களை அணிந்துகொண்­ட­னர்.

மொட்டைத் தலை­களில் சந்­த­னம் பூசி­னார்­கள்.

மூவ­ரை­யும் கைத்­தொ­லை­பே­சி­யில் செல்ஃபி எடுத்து நண்­பர்­கள் உற­வி­ன­ருக்கு அனுப்­பி­னார் விஸ்­வ­லிங்­கம்.

அமெ­ரிக்கா, லண்­டன், சிங்­கப்­பூர் மற்­றும் அரபு நாடு­கள் என கோவில் நிகழ்ச்சியில் எடுத்த புகைப்படங்கள் விரைந்து பறந்­தன.

வாழ்த்­துகளும் பாராட்­டுகளும் தொலை­பே­சி­யில் டொய்ங்.. டொய்ங்.. சத்­தங்­க­ளு­டன் வந்து குவிந்­தன.

சாமிகள் உள்ள பகுதியில் பெரிய சாமி அருகில் படையலுக்கு ஏழு முழு வாழை இலைகள் போடப்பட்டன.

இலையில் வெண்­பொங்­கல் பரப்பப்பட்­டது.

பொங்­கல் இலை­க­ளின் எல்­லாப் பகு­தி­யி­லும் வைத்து ஓரத்­தில் மேடா­க­வும் நடு­வில் சிறிது பள்­ள­மா­க­வும் அமைத்­தார் பூசை செய்­ப­வர்.

அவர் மூன்று நாள்­கள் விர­த­ம் இருந்து இன்று காலை­யில் இருந்து எது­வும் சாப்­பி­ட­வில்லை.

பூசை எல்­லாம் முடிந்­த­பி­றகே சாப்­பிட வேண்­டும். இது கண்­டிப்­பான நடை­முறை. இதில் தவறு நடந்­தால் நிகழ்ச்சி எதி­பா­ராதவித­மாக ஏதோ தடை­படக்கூடும்.

பொங்­கல் மீது தயிர் மற்­றும் பால் ஊற்­றி­னர்.

வாழைப்­ப­ழம், பலாப்­ப­ழம் மற்­றும் மாம்­ப­ழத்­துண்­டு­கள் அனைத்­தையும் அதன் மீது பரப்­பி­னர்.

கிடாய் காணிக்கை சடங்குகள் முடிந்­த­பின் தீப­ ஆரா­தனை நடை­பெ­றும்.

பூசை முடிந்­த­பின் இவை அனைத்­தும் ஒன்­றாகக் கலந்து பக்­தர்­க­ளுக்கு பிர­சா­த­மாக வழங்­கப்­படும். அத்­து­டன் நிகழ்ச்சி முடி­வு­றும்.

*

கிடாய்­கள் கொண்டு வரப்­பட்­டன.

துர்கா சுகு­மா­ற­னை­யும் முகி­ல­னை­யும் சாமிக்குப் படை­யல் இடும் இடத்தின் அருகே இருக்­கும்­படி பார்த்­துக்­கொண்­டார்.

கிடாய்­க­ளுக்குப் பூச்­ச­ரத்தை மாலை­போல் கழுத்­தில் சுற்றி மஞ்­சள் தண்­ணீர் தெளித்­த­னர். அப்­போ­தும் அவை­ ம்மே.. ம்மே,, என்றே சிரித்­தன.

*

ஐயா நேர்த்­திக்­க­டனை மனம் உவந்து ஏற்­றுக்­கொண்­டுள்­ளார் என சாமி­யைப் பார்த்து வணங்கி பின் தரை­யில் நெடுஞ்­சா­ணாக விழுந்து கும்­பிட்­டார் விஸ்­வ­லிங்­கத்­தின் தாயார்.

வீட்­டிற்கு வரும் வழி­யில் முகிலன், கிடாய்­களை நாம கோயி­லில் எங்­கே­யும் பார்க்­க­வில்­லையே? எனக் கேட்க...

துர்கா, "அதெல்லாம் சாமிக்­கிட்டே போயிருச்சுப்பா. இனி நம்ம­கூட வராது," என்­றார்.

*

 
Article Hard Regwall
 

Register and read for free!

உங்கள் செய்தி வரம்பை எட்டிவிட்டீர்கள். மேலும் படிக்க இலவசக் கணக்கு தொடங்கவும்.
இன்று மேலும் 1 செய்திகளைப் படிக்கலாம். 
மேலும் படிக்க இலவசக் கணக்கு தொடங்கவும்.
 
 
ஏற்கெனவே பதிவுசெய்துள்ளீர்களா?
 
 

அண்மைய காணொளிகள்

 
 
Article Paywall 1
தடையற்ற சேவையைப் பெற, சந்தாதாரராகுங்கள்.
தொடக்க சலுகை - தனிநபர் பயன்பாட்டுக்கு மாதத்திற்கு $4.90 மட்டுமே! (ஒப்பந்தம் கிடையாது)
 
 
 
 
நாங்கள் தரமான செய்திகளை வழங்கவும் இந்த வட்டாரத்தில் தமிழ் வாசகர்களின் எண்ணிக்கையை அதிகரிக்கவும், நீங்கள் சந்தா சேர்வது உதவும்.
 
இன்னும் ஒரு செய்தியை இலவசமாக வாசிக்க
தடையற்ற சேவைக்கு சந்தாதாரராகுங்கள். TM Icon
X

அதற்குள்ளாகவா? இந்தச் செய்திகளையும் படிக்கலாமே!

அதற்குள்ளாகவா?
இந்தச் செய்திகளையும் படிக்கலாமே!