2030ஆம் ஆண்டுக்குள் 10,000 தாதியர், சுகாதாரப் பணியாளர்களுக்கு அந்திமகாலப் பராமரிப்புப் பயிற்சி

வாழ்வின் இறுதிக்கட்டத்தின் சவாலான பயணத்தில் இருக்கும் நோயாளிகளுக்கும் அவர்களைப் பராமரிப்பவர்களுக்கும் ஆதரவளிப்பதற்காக, சிங்கப்பூரில் 10,000 வரையிலான தாதியர் மற்றும் சுகாதாரப் பணியாளர்களுக்குப் பயிற்சி அளித்து, அந்திமகாலப் பராமரிப்புப் பயிற்சியை வலுப்படுத்தப்பட வேண்டும்.

மரினா பே சேண்ட்ஸ் கண்காட்சி, மாநாட்டு மையத்தில் நடைபெற்ற 9வது சிங்கப்பூர் அந்திமகாலப் பராமரிப்பு மாநாட்டின் தொடக்க விழாவில், சுகாதார அமைச்சர் ஓங் யி காங் சனிக்கிழமை (ஏப்ரல் 18) அன்று இவ்வாறு கூறினார்.

இரண்டு நாள்கள் நடைபெறும் இந்த நிகழ்வை சிங்கப்பூர் இறுதிக்காலப் பராமரிப்பு மன்றம் ஏற்பாடு செய்துள்ளது.

இது, 17 நாடுகள் மற்றும் வட்டாரங்களிலிருந்து தாதியர், மருத்துவர்கள், சமூகப் பணியாளர்கள், மருந்தாளுநர்கள், துணை சுகாதார வல்லுநர்கள் உட்பட கிட்டத்தட்ட 1,000 பேராளர்களை ஈர்த்தது.

ஒரு சிறிய சுகாதாரப் பணியாளர் குழுவிற்கான ஒரு சிறப்புத் திறனாக அந்திமகாலப் பராமரிப்பைக் கருதுவதற்குப் பதிலாக, முடிந்தவரை பல சுகாதாரப் பணியாளர்களின் அடிப்படைத் திறன்களை மேம்படுத்துவதில் கவனம் செலுத்தப்படுவதால், திரு ஓங் இந்தத் துறைக்கு இந்த லட்சிய இலக்கை நிர்ணயித்தார்.

“2030க்குள், 10,000 தாதியர், சுகாதாரப் பணியாளர்களுக்குப் பொதுவான அந்திமகாலப் பராமரிப்புத் திறன்களில் பயிற்சி அளிப்போம். 10,000 என்பது நமது தேசிய தாதிமை ஊழியரணியில் ஐந்தில் ஒரு பங்கிற்கும் அதிகமாகும்.

“இது நமது தாதியருக்கு உடல் தேவைகளை நிர்வகிக்க அதிகாரம் அளிப்பதோடு, வாழ்வின் இறுதிக் கட்டத்தில் நோயாளிகளின் உணர்ச்சி மற்றும் ஆன்மிக நல்வாழ்விற்கும் ஆதரவளிக்கும்,” என்று திரு ஓங் கூறினார்.

குறிப்பாக, 2026ல் சிங்கப்பூர் ஒரு மிக அதிக வயதுடைய சமூகமாக மாறியதால், இங்குள்ள அந்திமகாலப் பராமரிப்பு ஒரு குறிப்பிட்ட சிறப்புத் துறையிலிருந்து ஒரு சமூக சேவையாக விரிவடைந்து பரிணமித்து வருகிறது.

தொடர்புடைய செய்திகள்

சிங்கப்பூர், இந்திய நிபுணர்களை இணைக்கும் அந்திமகாலப் பராமரிப்பு பயிற்சித் திட்டம்

அனைத்துலக அளவில், மக்கள்தொகையில் குறைந்தது 21 விழுக்காட்டினர் 65 அல்லது அதற்கு மேற்பட்ட வயதுடையவர்களாக இருப்பது மிக அதிக வயதுடைய சமூகம் என வரையறுக்கப்படுகிறது.

2030ஆம் ஆண்டில், சிங்கப்பூரர்களில் சுமார் நான்கில் ஒருவர் இந்த வயதுப் பிரிவில் இருப்பார்கள்.

அந்திமகாலப் பராமரிப்புப் பணியில் ஈடுபடுவதற்கு முன்பு அனைவரும் முழுத் தகுதிகளைப் பெற்றிருக்க வேண்டியதில்லை என்று திரு ஓங் கூறினார்.

அவர்கள் அடிப்படைகளைக் கற்றுக்கொண்டு, அதிக அனுபவம் வாய்ந்த அந்திமகாலப் பராமரிப்பு நிபுணர்களுடன் இணைந்து பயிற்சி செய்து, பின்னர் மேலும் மேம்பட்ட திறன்களைப் பெறலாம் என்று அவர் விளக்கினார்.

“நாம் தாதியரைத் தாண்டி, குடும்ப மருத்துவர்கள், துணை சுகாதாரப் பணியாளர்கள் மற்றும் சமூகப் பராமரிப்புப் பணியாளர்களுக்கும் இதே திறன்களை வழங்க வேண்டும்,” என்றும் அமைச்சர் வலியுறுத்தினார்.